вторник, 16 февраля 2010 г.

Իշխանափոխություն, ուրիշ ելք չունենք, դանակը հասել է ոսկորին


Ասում է ԱԱ նախկին փոխնախարար, ՍԴՀԿ անդամ Գուրգեն Եղիազարյանը

- Պարոն Եղիազարյան, շուտով լրանում է մարտի 1-ի սպանդի երկրորդ տարելիցը: Մենք ինչո՞վ ենք գնում դեպի այդ օրը:

- Կոնգրեսը երկար ժամանակ քայլեր չարեց, եւ հիշում եմ` Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը իր պարզաբանումը տվեց եւ բերեց Եղիազար Այնթապցու օրինակը: Տարբեր մեկնաբանություններ եղան, բայց մի բան հստակ էր` այն մարտավարությունը, որը ընտրեց Կոնգրեսը, այն էր, որ մենք չենք խոչընդոտելու չընտրված նախագահին, որպեսզի նա կարողանա դիմակայել արտաքին մարտահրավերներին: Քանզի մենք ի սկզբանե գիտեինք, որ Պրեսկոտ-Կոլոմբիե կոչեցյալները, ովքեր Հայաստանում ժամանակին անարգանքի սյունին կգամվեն, ուղղակի կատարեցին ո՛չ «եվրոպական ստանդարտներին», ո՛չ «ամերիկյան», ո՛չ էլ` իրենց կողմից տոտալիտար կոչված «ռուսական ստանդարտներին» համապատասխան ընտրություններ: Այն, ինչ կատարվեց Հայաստանում` խայտառակություն էր, դա զինված հանցագործ խմբերի շաբաշն էր Երեւան քաղաքում: Եվրոպան, սակայն, Պրեսկոտ-Կոլոմբիեով ճանաչեց այդ ընտրությունները, այսինքն` նախանշված էր, որ մենք պետք է ունենանք ոչ լեգիտիմ նախագահ, հետագայում` Հայաստանից հողեր ստանալու ակնկալիքով: Հողեր` ուղիղ իմաստով: Բայց այն ժամանակ մենք չէինք իմանում եւ չէինք էլ կարող մեր ամենավատ երազների մեջ տեսնել, որ հողերից բացի` մենք պետք է ուրանանք նաեւ Հայոց ցեղասպանությունը: Այսինքն` երբ որ մարդը լեգիտիմ չէ, նա շատ խոցելի է լինում: Տեսեք` ունենալով քաղբանտարկյալներ, որոնց հանիրավի, հենց այնպես վերցրեցին-բանտերը լցրեցին, ի դեպ նման բան ո՛չ Հոնդուրասում, ո՛չ էլ Տանզանիայում չեն արել, հետո իրենց կատարած սպանությունները վերագրեցին մեզ, բայց ոչ մի բան չստացվեց, քանի որ չունեն փաստեր: Եվ ահա, նույնիսկ այս պարագաներում Կոնգրեսը գնաց նրան, որ մեր հայրենիքը հանկարծ չտուժի: Ոչինչ, թող նրա զավակները տուժեն, մենակ հայրենիքը չտուժի: Բայց լրանում է երկու տարին, եւ փաստորեն մեր հայրենիքը տուժում է: Նման բան Հայաստանի հետ, իհարկե, եղել է, բայց` անցյալ դարում. 21-րդ դարում եթե այսպես շարունակենք, մենք ականատես կլինենք խայտառակությունների` կհանձնվեն ազատագրված տարածքները, Ղարաբաղը կլինի Ադրբեջանի կազմում` որպես այդ երկրի մարզերից մեկը:

- Իսկ ինչը՞ կարող է այդ վտանգավոր ընթացքի դեմն առնել:

- Դրան կարող է խանգարել միմիայն ժողովրդի բացարձակ մեծամասնությամբ ընտրված նախագահը, որը ի զորու կլինի դա թույլ չտալու: Մնացած դեպքերում` եթե մենք չունենք լեգիտիմ նախագահ, այս մարտահրավերներին դիմակայել չենք կարող:

- Հայ Ազգային Կոնգրեսն այդ դեպքում ի՞նչ պետք է անի, արդյո՞ք մարտավարություն փոխելու անհրաժեշտություն եք տեսնում:

- Ես ինքս տեսնում եմ, որովհետեւ այն դրական հանգամանքները, ինչի մասին խոսում են իշխանությունները, ակնառու է, որ իրականում մենք ամեն ինչ կորցրել ենք:

- Պարոն Եղիազարյան, կոնկրետ Կոնգրե՞սն ինչ պետք է անի:

- Իշխանափոխություն: Ուրիշ ելք մենք չունենք: Դանակը հասել է ոսկորին: Եվ միայն Կոնգրեսի հարցը չէ, սա հայ ժողովրդի ճակատագիրն է, մեր երեխաների ճակատագրի հարցն է դրված, այստեղ Հայաստանի լինել-չլինելու հարցն է դրված, եւ օր օրի անդառնալի են դառնում այն ստորագրությունները, որոնք սրանք ստանում են Սերժ Սարգսյանից: Այն աստիճան, որ վաղը, մյուս օրը իմ ասած լեգիտիմ նախագահը անգամ կարող է ոչ մի բան անել չկարողանա:

- Ձեր նշած իշխանափոխությունն այս փուլում ինչպե՞ս եք պատկերացնում:

- Պատկերացնում եմ արտահերթ ընտրություններով:

- Այս փուլում ինչը՞ կարող է բերել դրան:

- Համաժողովրդական ցասումը: Տարբերակներից մեկը ստորագրահավաքն է, երբ որ ՀՀ քաղաքացիները ստորագրություն կդնեն, որ պետք է մեկ ժամ առաջ ազատվել այս իշխանություններից: Հայաստանում հերթական ընտրություններ իրագործել հնարավոր չէ, այդ մեխանիզմների մասին շատ ենք խոսել, եւ նրանք ունեն բացարձակ առավելություն ժողովրդի կողմից ընտրված ցանկացած անձնավորության հանդեպ: Նրանք կեղծիքների անսպառ շտեմարան ունեն, ազգաբնակչության 60 տոկոսը բացակայում է երկրից, մոտ 70 տոկոսը չի մասնակցում ընտրություններին, եւ դա նրանց ռեզերվն է:

- Ձեր ասած պրոցեսները կարո՞ղ են սկսվել մարտի 1-ից հետո:

- Ինձ թվում է` այո: Այդ քարտ-բլանշը, որ տրված էր իշխանություններին, սպառվում է: Եթե մենք նայենք երկու տարվա կտրվածքով, մենք կտեսնենք, որ մենք ամեն օր ավելի վատ վիճակի մեջ ենք հայտնվում, քան եղել ենք առաջին օրը, այդ թվում նաեւ ԼՂ հիմնահարցում: Եթե երկու տարի առաջ հանկարծ մեկին ասեիր, որ մենք ի վիճակի ենք Ցեղասպանությունը ուրանալ, այդ մարդը կասեր, որ դու հոգեկան հիվանդ ես: Հիմա դա արդեն իրականություն է: Ո՞վ բերեց եւ Հարավային Կովկաս մտցրեց թուրքին, այդ ի՞նչ ֆուտբոլային դիվանագիտություն էր: 15 տարի շարունակ թուրքերը երազում էին քիթները մտցնեին Հարավային Կովկաս` Վրաստանով փորձեցին, չստացվեց, Ադրբեջանով` չստացվեց, վերջը մենք մեր ձեռքով թուրքին բերեցինք եւ արբիտր սարքեցինք Ղարաբաղի հարցում:

- Պարոն Եղիազարյան, բայց չէ՞ որ անգամ Կոնգրեսի առաջնորդներն են նշել, որ այդ խնդիրները Կոնգրեսը միայնակ լուծել չի կարող:

- Ես չեմ կարծում, որ այն քաղաքական ուժերը, ովքեր ընդդիմությունից դուրս են, այդքան շատ մարդկային ռեսուրս ունեն: Հիմնականում դրանք մեկ-երկու մարդու կուսակցություն են: Ուղղակի ժողովուրդը պետք է գա այն ինքնագիտակցության, որ այսպես շարունակել չի լինի: Մենք ամեն ինչ ենք կորցնում: Սա պետք է համաժողովրդական ընդվզում լինի, որը, այո՛, պետք է ղեկավարի Կոնգրեսը, այն ուժը, որը ամենամաքուրն է մնացել եւ ոչ մի անգամ չի վաճառվել:
Քրիստինե Խանումյան
http://www.zhamanak.com/article/13975/

среда, 10 февраля 2010 г.

Առաջարկ ՍԴՀԿ-ից


«Դադարեցնել Թուրքիայի հետ բանակցությունները, հետ գալ ելակետային վիճակին, եւ եթե այդ ամենից հետո Սերժ Սարգսյանը նորից ի վիճակի լինի ղեկավարել Հայաստանը՝ Թուրքիայի հետ բանակցությունները սկսել հավասար դիրքերից»:

Սա ստեղծված իրավիճակից այն ելքն է, որն առաջարկում է ՍԴՀԿ ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանը: «Առավոտի» հետ զրույցում անդրադառնալով հայ-թուրքական հարաբերությունների բարելավման մեկամյա պատմությանը՝ Լյուդմիլա Սարգսյանն արձանագրում է, որ այժմ ավելի քան ակնհայտ է, որ նախաձեռնելով ֆուտբոլային դիվանագիտությունը՝ Սերժ Սարգսյանը ջանում էր ընդամենը ժամանակ շահել ԼՂՀ հարցի լուծման մասով. «Այսօր հստակ երեւում է, որ կար մեծ ծրագիր՝ համաձայնեցված եւ ՌԴ-ի, եւ Արեւմուտքի հետ. տեսանելի են բոլորի դերակատարումները, այդ թվում նաեւ մեր իշխանությունների՝ նրանք գլուխները կախ միայն պետք է կատարեին իրենց տրվող հրահանգները: Ապշեցուցիչ է, որ այդ վիճակը չէր վիրավորում գործող իշխանություններին, ավելին, նրանք ընդունում էին այդ ստորացված դերակատարությունը: Եթե մի փոքր պատվախնդրություն ունենային, պարզապես կասեին՝ մենք այս հարցն ի վիճակի չենք լուծելու, ու կհեռանային»:
Մեր զրուցակիցը միանգամայն կիսում է ՀԱԿ համակարգող Լեւոն Զուրաբյանի որակումը, ով ստորագրված արձանագրություններն անվանեց «ցյուրիխյան ուրացում՝ հայ ժողովրդի, մեր պետության ինքնիշխանության նկատմամբ»: Ներկայիս իրավիճակը տիկին Սարգսյանն այսպիսին է համարում. «Սերժ Սարգսյանի օձիքն այսօր բաց չեն թողնի, քանի որ դեռ մինչ նախագահական ընտրությունները խոստումներ է տվել: Իսկ ՍԴ-ի որոշումը՝ կետերի բացառումը, պարզապես խաղը ձգելու հնարավորություն է տալիս Սերժ Սարգսյանին, ուրիշ ոչինչ»:
Այն, որ ԱՄՆ Կոնգրեսում նորից խոսվում է Ցեղասպանությունը ճանաչող բանաձեւի ընդունման մասին, մեր զրուցակիցը հոգ չի համարում: Ավելին, կարծում է, որ թուրքական դիվանագիտությունն իր մեջ ուժ կգտնի՝ ստեղծված իրավիճակից հօգուտ Թուրքիայի դիվիդենդներ շահելու: Մինչդեռ այս գործընթացի արդյունքում, ՍԴՀԿ ատենապետի համոզմամբ, տարածաշրջանում Թուրքիան լրջագույն դերակատարում ստացավ. «Համարյա Մինսկի խմբի համանախագահներին հավասար՝ Թուրքիան այսօր փորձում է միջամտել հայ-ադրբեջանական հարաբերություններին եւ փորձում է Լեռնային Ղարաբաղի հարցին լուծումներ տալ՝ ի նպաստ Ադրբեջանի: Այս ամենի գնահատականը մեկն է՝ Սերժ Սարգսյանը երկու տարի ապազգային քաղաքականություն է վարել՝ սեփական աթոռը պահպանելու համար, ինչի արդյունքում Հայաստանն օրեցօր ավելի է մոտենում պետությունն ու պետականությունը կորցնելու վտանգին»:
Նկատեցինք, որ ՀԱԿ-ը, որին անդամակցում է ՍԴՀԿ-ն, ճիշտ նույնքան, որքան պաշտոնավարում է Սերժ Սարգսյանը, խոսում է այդ վտանգներից, սակայն դրանց դեմն առնելու քայլեր այդպես էլ չի անում: Արձագանքը եղավ այսպիսին. «ՀԱԿ-ն իր քայլերը հաշվարկային է տանում: ՀՀ առաջին նախագահի՝ սեպտեմբերի 18-ին արված հայտարարությունը, որ մենք դաշտը տրամադրում ենք այլ ուժերի, թող ստեղծեն նոր ընդդիմություն, եթե կարող են, իմաստուն եւ խորիմաստ քայլ էր: Կոնգրեսի ակտիվությունը Սերժ Սարգսյանին պետք էր, որպեսզի սեփական իմիջն արտաքին աշխարհում բարձրացնի՝ ասելով, թե այսպիսի փորձությունների միջով եմ խոստումներս իրականացնում: Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն ընդամենը դաշտը զիջեց բոլոր այն պոռոտախոսներին, ովքեր հորջորջում էին, թե Կոնգրեսն իրեն սպառել է եւ այլընտրանքային ընդդիմություն է պետք: Փորձեցին: Արդյունքը՝ տեսան բոլորը: Միտինգային պրոցեսների մեջ Կոնգրեսին ներքաշել եւ այդ կերպ այն փոշիացնել՝ ոչ ոքի չի հաջողվի: Այս ընթացքում իշխանությունը խնդիր ուներ ամեն կերպ պառակտելու ՀԱԿ-ին, բայց մենք որեւէ նման ավանտյուրայի չենք գնա: Կգա ժամանակը, եւ ՀԱԿ-ն իր դիրքերն ավելի ամրապնդած, ավելի բազմամարդ՝ կվերադառնա քաղաքական բեմ, որից չէր էլ հեռացել: Ես պնդում եմ, որ միակ իրական ընդդիմությունը եւ կարող այլընտրանքային ուժը Կոնգրեսն է: ՍԴՀԿ-ն էլ կա ու իր որդեգրած սկզբունքներին կմնա հավատարիմ»:

ՆԵԼԼԻ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆhttp://www.aravot.am/am/articles/politics/75055/view

понедельник, 8 февраля 2010 г.

Լ. Սարգսյան. «Ակնկալում եմ, որ թեկուզ վերջին անագամ` Լևոն Տեր–Պետրոսյանը դաս կտա այս իշխանություններ


Սոցիալ դեմոկրատական հնչակյան կուսակցության ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանը «7օր»-ի հետ զրույցում ասել է, թե մարտի 1-ին կայանալիք ՀԱԿ-ի հանրահավաքին նախ և առաջ կուզենար բազմահազարանոց ժողովուրդ տեսնել, որը կհուշեր մարդկանց անհանգստության մասին։ Իսկ ՀԱԿ առաջնորդ Լևոն Տեր-Պետրոսյանից նա միշտ գրագետ և իմաստուն խոսք է ակնկալում լսել։

-Ցանականում եմ, որ նրա խոսքում հուշումներ լինեն այս իրավիճակից դուրս գալու մասին։ Նաև լսել այն, որ երկրում այս իրավիճակը շատ արագ կարող է փոխվել։ Կուզեի լսել, որ Սերժ Սարգսյանը չի կարող շարունակել նախագահել երկրում, որովհետև այս իրավիճակի ուղիղ պատասխանատուն ինքն է։ Եվ ես կուզեի նաև դրա ականատեսը լինել, իհարկե, առանց ցնցումների, առանց մեր երկիրը վտանգելու,-նշել է նա։

Նրա խոսքերով՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը միշտ իշխանությունենրին հուշել է, թե ինչ քայլեր պետք է ձեռնարկեն երկիրը չվտանգելու համար, բայց իշխանությունները դրան ուշադրություն չեն դարձրել։

-Ես ակնկալում եմ, որ թեկուզ վերջին անագամ՝ նա դաս կտա այս իշխանություններին՝ շեշտելով նրա կատարած սխալներն ու հուշելով, թե իրավիճակից դուրս գալու քայլերն ինչպիսին պետք է լինել։ Ես, ինչպես նաև Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, մտածում ենք, որ այս վիճակը շտկելու միակ ձևը հրաժարականն է։ Եվ հուսով եմ, որ դա կհնչի հանրահավաքին,-հավել է Լյուդմիլա Սարգսյանը։

7or.am

воскресенье, 17 января 2010 г.

ՍԴՀԿ-կենտրոնական վարչության հայտարարությունը հայ-թուրքական արձանագրությունների վերաբերյալ Սահմանադրական դատարանի որոշման կապակցությամբ:
















Սոցիալ-դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցության կենտրոնական վարչությունը (ատենապետ` Լյուդմիլա Սարգսյան) տարածել է հայտարարություն հայ-թուրքական արձանագրությունների վերաբերյալ Սահմանադրական դատարանի որոշման կապակցությամբ: Դրանում ասվում է. “ՀՀ Սահմանադրական դատարանի վճիռը հայ-թուրքական արձանագրությունների սահմանադրականության վերաբերյալ հերթական անգամ ապացուցում է այն ճշմարտությունը, որ մեր երկրի բոլոր ոլորտները համակված են խոր համակարգային ճգնաժամով և կաթվածահար են: Առավել ևս դա վերաբերում է Հայաստանում սահմանադրական կարգի գործառությանը: Սահմանադրական տխրահռչակ դատարանը բոլոր գողացված, կեղծված, արյունով լվացված հանցագործ ընտրությունները Հայաստանում օրինական հռչակեց:

Այսօր նորից փաստվեց, որ սահմանադրությունը ՀՀ-ում ունի ֆիկտիվ բնույթ, իսկ սահմանադրական կարգի փոխարեն իրականում գործում է միայն ավազակապետական կարգը: Ցավով պիտի արձանագրենք, որ Սահմանադրական դատարանի ինստիտուտն ընդամենը կցորդ է չարաբաստիկ ղարաբաղյան կլանի մոտ, որը և օգտագործում է այդ ինստիտուտը` իր իշխանությունը պահպանելու համար:

ՀՀ Սահմանադրական դատարանը կատարեց հերթական քայլը ազգային դավաճանության խայտառակ գործում: Ավաղ, նույն քայլը կատարեցին և այն քաղաքական ուժերը, որոնք շեղելով ժողովրդի ուշադրությունը գողապետական ռեժիմի ճարտարապետներից, իմիտացիոն պայքարի բեմադրություն ցուցադրեցին ՍԴ շենքի մոտ:

Ժողովրդական իմաստությունն ասում է, որ ձուկը գլխից է փտում: Միայն ազատվելով ղարաբաղյան կլանից, կազմաքանդելով ավազակապետական ռեժիմը, մենք կկարողանանք վերականգնել սահմանադրական կարգը երկրում և դրանով իսկ կանխել ազգային դավաճանության յուրաքանչյուր դրսևորում”:

пятница, 15 января 2010 г.

«ԳԵՎՈՐԳ ՊԵՐԿՈՒՊԵԿՅԱՆԸ ԹՈՂ ԼԱՎ ԻՄԱՆԱ, ՈՐ ԻՆՔՆԱՀՌՉԱԿ ՍԴՀԿ-Ի ԱՏԵՆԱՊԵՏԻ ՊԱՇՏՈՆՆ ԱՆԳԱՄ ԻՐ ՀԱՄԱՐ ՉԻ ՆԱԽԱՏԵՍՎԱԾ, ԱՅԼ ՎԱՐԴԱՆ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ»



Հունվարի 9-ին «Մուսա լեռ» համալիրի դահլիճում տեղի ունեցավ ՍԴՀԿ Հայաստանի կազմակերպության արտահերթ համագումարը, որը հրավիրել էին Լյուդմիլա Սարգսյանն ու իր կողմնակիցները։ Ներկա էր նաև Հայ ազգային կոնգրեսի ողջ ղեկավար կազմը` Լևոն Տեր-Պետրոսյանի գլխավորությամբ։ Համագումարի արդյունքների և հետագա հնարավոր զարգացումների վերաբերյալ պարզաբանում ստանալու նպատակով դիմեցինք, իր իսկ բնորոշմամբ, այսօր շարքային հնչակյան, ազգային անվտանգության նախկին փոխնախարար ԳՈՒՐԳԵՆ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆԻՆ։

Լ. Սարգսյանը զգուշացնում է Շիրխանյանին

среда, 13 января 2010 г.

Շիրխանյանը ներդրված էր ՍԴՀԿ-ում


Հայաստանի քաղաքական դաշտի լուսանցքային իրավիճակը անցած տարի գրանցեց ՍԴՀԿ պառակտման փաստը, որը նշանավորվեց անջատված թեւի կայացրած արտահերթ համագումարով  ու հակառակորդների կողմից գնահատվեց որպես ապօրինի:
Հայաստանի քաղաքական դաշտի լուսանցքային իրավիճակը անցած տարի գրանցեց ՍԴՀԿ պառակտման փաստը, որը նշանավորվեց անջատված թեւի կայացրած արտահերթ համագումարով  ու հակառակորդների կողմից գնահատվեց որպես ապօրինի: Այս տարվա 9-րդ օրը կայացավ կուսակցության հերթական համագումարը եւ նորից գնահատվեց որպես ապօրինի, այս անգամ՝ անջատվածների կողմից:Առանց առարկայական հիմնավորման, ՍԴՀԿ-ից անջատված թեւի հեղինակավոր անդամ Վահան Շիրխանյանը մեզ հետ հեռախոսազրույցում ասաց, որ հունվարի 9-ին կայացած համագումարն օրինական համարել չի կարելի, քանի որ օրինականը եղել է արտահերթը, որի ընթացքում Լյուդմիլա Սարգսյանը հեռացվել է կուսակցությունից, ու նրան այլեւս չի կարելի համարել կուսակցության ատենապետ: Միակ "հիմնավորումը" եղավ այն, որ Վահան Շիրխանյանը հայտարարեց, որ Լյուդմիլա Սարգսյանը համագումար է հրավիրել նախաձեռնող խմբի կայացրած որոշմամբ, որի անդամներից միայն երկուսն են կապ ունեցել կուսակցության հետ:

вторник, 12 января 2010 г.

Երկու ՍԴՀԿ կարո՞ղ է լինել Կոնգրեսում



Հունվարի 9-ին, համաձայն համահնչակյան կուսակցության 19-րդ համագումարում կայացված որոշման, տեղի ունեցավ Հայ Ազգային Կոնգրեսի անդամ Սոցիալ-դեմոկրատ հնչակյան կուսակցության հայաստանյան կառույցի հերթական 7-րդ համագումարը:
Միջոցառումը տեղի ունեցավ «Հանրապետություն» կուսակցության Էրեբունու շտաբում, քանի որ կուսակցության դիմումը` համագումարի անցկացման համար տրամադրել կառավարության նիստերի դահլիճը, մերժվել էր: Հայաստանյան մի շարք հյուրանոցային համալիրներ, որոնց եւս կուսակցությունը դիմել էր դահլիճ տրամադրելու խնդրանքով, մերժել էին` անհեթեթ հիմնավորումներով: Ինչեւէ, համագումարը, չնայած խոչընդոտներին, կայացավ, որը վերստին ատենապետ ընտրեց Լյուդմիլա Սարգսյանին: Հիշեցնենք, որ 2009-ի դեկտեմբերի 16-ին ՍԴՀԿ մյուս` վահանշիրխանյանական թեւը եւս համագումար էր հրավիրել` իրեց ձեւակերպմամբ` «արտակարգ համագումար», որի ընթացքում անվստահություն էր հայտնվել ՍԴՀԿ դե յուրե ատենապետ Լ.Սարգսյանին, եւ նոր ատենապետ էր ընտրվել Գեւորգ Պերկուպերկյանը: Այսպիսով, ներկայումս ՀՀ-ում փաստացի առկա է երկու Սոցիալ-դեմոկրատ հնչակյան կուսակցություն, որոնցից միայն մեկը` Լ.Սարգսյանի ղեկավարած թեւն է օրինական, քանի որ դա է գրանցված արդարադատության նախարարությունում, իսկ կուսակցության փաստաթղթերն ու կնիքը կուսակցության օրինական ատենապետի մոտ են, առանց որոնց պերկուպերկյանական թեւը չի կարող գործել որպես օրինական կուսակցություն: Ուստի համապատասխան հայցով դիմել է վարչական դատարան` հույս ունենալով վերականգնել իր իրավունքները կուսակցության նկատմամբ:
Նկատենք, որ 7-րդ համագումարին հրավիրված էր նաեւ Հայ Ազգային Կոնգրեսը` ի դեմս Առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի եւ ՀԱԿ անդամ կուսակցությունների ներկայացուցիչների: Վերջիններս, սակայն, հրավիրված չէին ՍԴՀԿ մյուս թեւի «արտակարգ համագումարին» եւ ինչպես դրանից հետո ՀԱԿ կենտրոնական գրասենյակի տարածած հայտարարության մեջ էր ասվել, Կոնգրեսը համագործակցում է Լ.Սարգսյանի ղեկավարած ՍԴՀԿ-ի հետ: Համագումարում հնչած իր ելույթում, Լ.Տեր-Պետրոսյանը գնահատանքի խոսք հղեց ՍԴՀԿ-ին` Շարժման եւ մանավանդ ՀԱԿ-ի կայացման գործում ներդրած մեծ ավանդի համար, միաժամանակ հավելելով. «Չգիտեմ՝ ինձ հետ կհամաձայնեք, թե չեք համաձայնի, Սոցիալ-դեմոկրատ հնչակյան կուսակցությունը Հայաստանում երբեք այնքան հեղինակություն եւ ժողովրդականություն չի վայելել, որքան վերջին երկու տարիների ընթացքում», - հայտարարեց ՀՀ առաջին նախագահը: Ապաեւ, անդրադառնալով ՍԴՀԿ-ում արձանագրված պառակտմանը, ՀՀ առաջին նախագահը նշեց, թե նմանատիպ երեւույթները հատուկ են բոլոր կուսակցություններին, եւ դա ժամանակավոր բնույթ է կրում: «Այսօր Հնչակյան կուսակցության կորիզն այնքան ամուր է, սկզբունքային, նվիրված համազգային շարժմանը, որ մեզ պառակտելն անհնար է», - իր ելույթում հայտարարեց ՍԴՀԿ ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանը՝ հավելելով, թե կուսակցությունը պատրաստ է ընդունել բոլոր «մոլորյալներին»` ակնարկելով մյուս թեւում հայտնված հնչակյաններին: «Հայրենի հանրությունը լավագույնս տեղեկացված է, որ մենք վճռական պայքար տարանք եւ ազատվեցինք այդ վտանգավոր թափոններից: Այդուհանդերձ, մենք մեր դուռը բաց ենք թողել բոլոր այն հնչակյանների համար, ովքեր կընդունեն իրենց մոլորությունը եւ կվերադառնան: Կարծում եմ՝ կուսակցությունը, լինելով մայր կուսակցություն, ներողամիտ կգտնվի իրական հնչակյան անդամների նկատմամբ», - նշեց Լ.Սարգսյանը: Նաեւ ընդգծեց, որ ՍԴՀԿ հայաստանյան կառույցը եղել է, կա ու կլինի Համաժողովրդական Շարժման ավանգարդում, ՀԱԿ կազմում եւ մինչեւ վերջ պայքարելու է ժողովրդավարության եւ անկախության ամրապնդման համար:
Իսկ թե ինչո՞վ է զբաղվելու ՍԴՀԿ մյուս` Պերկուպերկյանի գլխավորած թեւը, եւ արդյո՞ք համագործակցելու է ՀԱԿ-ի հետ (քանի որ, ինչպես վերն ասվեց, ՀԱԿ-ը համագործակցում է Լ.Սարգսյանի ղեկավարած ՍԴՀԿ-ի հետ), երեկ փորձեցինք պարզել ՍԴՀԿ այդ թեւի ներկայացուցիչ Նարեկ Գալստյանից, ով, ի դեպ, Լ.Սարգսյանի որոշմամբ «արտակարգ համագումարից» հետո հեռացվել է կուսակցությունից: Վերջինս ասաց, թե իրենք չեն ընդունում հունվարի 9-ին տեղի ունեցած համագումարի կայացման փաստը, քանի որ այն ապօրինի է եւ կարելի է ընդամենը որակել որպես «Կոնգրեսի անդամների եւ հնչակյան կուսակցությունից հեռացվածների մտերմիկ հավաք»: Գալստյանը ի պատասխան մեր հարցի նախ մեղադրեց Կոնգրեսին` ՍԴՀԿ ներքին խնդիրներին միջամտելու եւ կուսակցությունում ի հայտ եկած պառակտմանը նպաստելու մեջ, ապա նկատեց. «Հնչակյան կուսակցությունը շարունակելու է մնալ սովորական ժողովրդի կողքին, շարունակելու է իր ամենօրյա աշխատանքները` ուղղված երկրում համակարգային փոփոխությունների արձանագրմանը»: Ինչ վերաբերում է ՀԱԿ-ի հետ համագործակցությանը` Ն.Գալստյանն ասաց. «ՍԴՀԿ-ն եղել է Համաժողովրդական Շարժման կազմակերպիչներից մեկը, իսկ Շարժումը որեւէ վարչական ապարատի կամ բյուրոկրատական պաշտոնյաների սեփականությունը չէ: Շարժումը ժողովրդի սրբության սրբոցն է»: Իսկ ֆորմալ առումով, որպես նոր կուսակցություն, Պերկուպերկյանի գլխավորած ՍԴՀԿ-ն պատրաստվո՞ւմ է անդամագրվել ՀԱԿ-ին` մեր հարցին ի պատասխան Ն.Գալստյանը նկատեց. «ՍԴՀԿ-ն ստորագրել է ՀԱԿ հռչակագրի տակ, եւ այդ ստորագրությունը դրել է ոչ թե կոնկրետ որեւէ անձ, այլ կուսակցությունը: Գոնե ես այս պահին տեղեկություն չունեմ այն մասին, որ այդ ստորագրությունը կուսակցությունը պատրաստվում է ետ վերցնել»: Իսկ Հռչակագրի տակ ՍԴՀԿ անունից ստորագրել է ՍԴՀԿ 7-րդ համագումարում վերընտրված ատենապետը` Լ.Սարգսյանը:

ՍԴՀԿ-ՈՒՄ ԱՅԼԵՎՍ ԽՄՈՐՈՒՄՆԵՐ ՉԿԱՆ



Հարցազրույց ՍԴՀԿ ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանի հետ:
ՍԴՀԿ-ում կարծես թե չեն դադարել ներկուսակցական խմորումները. ՍԴՀԿ-ից առանձնացած թեւը Ձեր համագումարի վերաբերյալ հայտարարություն էր տարածել, որ այն անօրինական է, եւ ուժի մեջ է դեկտեմբերին իրենց հրավիրած արտակարգ համագումարը: Ինչպե՞ս կմեկնաբանեք այդ փաստը:

ՍԴՀԿ-ում այլեւս խմորումներ չկան, քանի որ ՍԴՀԿ-ում այլեւս չկան այն մարդիկ, որոնք անառողջ մթնոլորտ էին ստեղծում կուսակցության ներսում: Չկա նաեւ ՍԴՀԿ-ի մյուս թեւ հասկացությունը, քանի որ իրենք անօրինական դաշտում են գործում: Այդ մարդիկ ՍԴՀԿ շարքերին, ՍԴՀԿ ատենապետին, վարչությանը չեն հուզում, եւ եթե նկատել եք` մենք նրանց ոչ մի հայտարարության չենք անդրադառնում եւ չենք արձագանքում: Ինչ անում են իրենք, ընդամենը սրտի մխիթարություն է եւ իրենց մասին հիշեցնելու փորձ:

понедельник, 11 января 2010 г.

Людмила Саркисян: Партия «Гнчак» была и остается в рядах АНК

g_image

9-го января в Ереване состоялся 7-ой съезд армянского представительства Социал-демократической партии “Гнчак”. На съезде присутствовали лидеры всех партий-членов Армянского национального конгресса (АНК), артисты Ерванд Манарян, Ашот Адамян и экс-президент Армении Левон Тер-Петросян.

На съезде присутствуют также 50 делегатов из региональных ячеек партии “Гнчак”, которые изберут новое центральное правление и лидера партии.

Лидер партии «Гнчак» Людмила Саркисян выступила с речью, в котором выразила убежденность, что последние попытки, направленные на раскол партии со стороны некоторых ее деятелей, не увенчались успехом. «Наша партия была и остается в рядах АНК, тем самым внеся свой большой вклад в деле восстановления конституционного порядка и демократии в стране», – заметила она.

Саркисян заметила, что на данный момент из-за не обдуманного правления прежнего и нынешнего руководства страны, Армения во внешнем мире де факто потеряла свою суверенность. «А внутри страны правит полицейский режим», – заметила Людмила Саркисян.

Возвращаясь к внутрипартийным проблемам, она заметила, что некоторые члены партии «заблудились и идут не правильным путем», «но если они опомнятся, двери партии «Гнчак» все еще открыты перед ними».

Социал-демократическая партия Гнчакян, Гнчак (Гнчак — арм. «колокол», в честь герценской газеты) — одна из старейших армянских политических партий. Основана в 1887 г. студентами женевского университета А. и М. Назарбеками, Р. Ханазатом, Г. Кафяном и др., издающими армянскую революционную газету «Гнчак». Партия стала первой социалистической партией, действующей на территориях Османской Турции и Персии.
В опубликованной в 1888 г. программе ближайшей целью партии признавалось освобождение Западной Армении путем общенационального восстания, чему должно было последовать установление социалистического строя. Гнчакисты являлись ярыми пропагандистами марксизма, впервые в армянской действительности с позволения Ф. Энгельса опубликовали перевод основной части «Коммунистического манифеста». Из знаменитых совместных акций Гнчакянов и РСДРП (б) — забастовка в Баку в 1904 г.

Партия активно участвовала в освободительной борьбе армянского народа против Османской империи, организовала митинги в Гум-Габу (1890) и Бабы-Али (1895), восстания Сасуна, Зейтуна и т. д. Членами партии были видные гайдуки Мецн Мурад, Жирайр, Грайр, Христофор Оганян, Мурад Себастаци (впоследствии примкнул к дашнакам) и др.

20 лидеров партии были повешены в Стамбуле в начальном этапе Геноцида армян (1915).

Партия сыграла важную роль в защите Первой Республики Армения, ее члены участвовали в Сардарапатской битве.
После победы Советской власти в Армении Гнчакисты объявили о самоликвидации в пределах СССР. Однако в ряде стран партия продолжала свою деятельность, в частности, участвовала в самообороне армянской общины Ливана в 1970— 80-х гг..

С начала 1990-х Гнчакисты участвовали в обороне Карабаха, был создан отряд «Мецн Мурад».

Сегодня партия имеет отделения в США, Ливане, Сирии, Кувейте, Армении, Египте, Аргентине, Уругвае, Канаде, Австралии, Британии, во Франции, на Кипре и т. д. Издаются газеты: «Арарат» (Ливан), «Нор Серунд» (Армения), «Джаакир» (Египет), «Масис» (США), «Занг» (Австралия) и др., выпускается армянский телечас (Канада) и радиопрограмма (Австралия). Партия выступает за справедливое решение армянского вопроса и возвращение всех армян на историческую родину.

В Армении партия входит в оппозицию, член партии Егия Джереджян— депутат ливанского парламента.

В состав партии входят организация AEBU, поддерживающая армянские школы; оздоровительные и социальные учреждения; молодежные союзы «Тхруни» и «Гайдз»; спортивный клуб Homenmen.

http://armenia.russiaregionpress.ru/archives/8738

суббота, 9 января 2010 г.

Լյուդմիլա Սարգսյանն ընտրվել է ՍԴՀԿ ատենապետ

Մոտ 1,5 ժամ առաջ ավարտվել է ՍԴՀԿ 7-րդ համագումարի աշխատանքային մասը, որից հետո գումարվել է նորընտիր վարչության նիստը։ Վերջինի օրակարգում ՍԴՀԿ ատենապետի և վարչության դիվանի ընտրության հարցն էր։ 9 hոգուց կազմված վարչությունը ՍԴՀԿ ատենապետ է ընտրել Լյուդմիլա Սարգսյանին։  Ընտրվելուց հետո Լ. Սարգսյանը «7օր»-ին ասել է, որ իրենք շարունակելու են քարոզել ՍԴՀԿ գաղափարախոսությունը և ծրագրային դրույթները՝ «Հայ ազգային կոնգրեսի» կազմում միաժամանակ պայքարելով երկրում սահմանադրական կարգի վերականգնման համար։ Նա նաև նշել է, որ ՍԴՀԿ-ից առանձնացածները մեծագույն սխալ և մոլորություն են թույլ տվել։

Очередной съезд традиционной партии "Гнчак"


Съезд выбрал новое правление и переизбрал на должности председателя партии Людмилу Саркисян. Выступившие подвергли резкой критике действующие власти и указали на необходимость продолжения борьбы за утверждение конституционного строя.
http://www.kavkaz-uzel.ru/blogs/posts/3233

Съезд Социал-демократической партии «Гнчакян» (фоторепортаж)




В Ереване сегодня, 9 января, прошел седьмой съезд Социал-демократической партии «Гнчакян». Съезд прошел в одном из штабов Армянского Национального Конгресса, поскольку другие столичные гостиничные комплексы отказались предоставить зал оппозиционной партии.

ՍԴՀԿ – 7-րդ համագումար.Բացման խոսք



ՍԴՀԿ –ի այսօր մեկնարկած 7-րդ համագումարը սովորական միջոցառում չէ, անցկացվող համաձայն մեր կուսակցության գործունեության ժամանակացույցի :Այն առանձնակի երևույթ է ,որը դժվար է թերագնահատել ,քանզի այստեղ ,այս ամբիոնից հնչեցված մտքերը ,գաղափարները ,որոշումները ոչ միայն հետադարձ հայացք են հաշվետու ժամանակահատվածին, նշմարում լուծվելիք խնդիրների ,այլ նաև հայացք են Հայաստանի և ողջ հայության ներկայիս ու ապագայի :
Եվ չնայած որ լատիներեն փարտիս բառը, որը հայերեն թարգմանությամբ հնչում է որպես կուսակցություն ,նշանակում է ընդամենը ընդհանուրի մեկ մաս ,մենք համարձակություն ենք վերցնում մեր վրա տալու որոշակի գնահատականներ, որոնք հավակնում են լինելու մեր ժողովրդի ոչ թե մի մասի, այլ ճնշող մեծամասնության կարծիքը:
Ակնհայտ ճշմարտություն է ,որ յուրաքանչյուր իրեն անկախ հռչակած պետության հիմնարար սկզբունքներից է ինքնիշխանությունը : Ինքնիշխանություն ասելիս ,մենք նկատի ունենք պետության ղեկի մոտ գտնվող ղեկավարության ունակությունը ընդունել որոշումներ, առաջնորդվելով միմիայն գերագույն ազգային-պետական շահերով :

Այդպիսին էր մասնավորապես այն իշխանությունը, որը ղեկավարվում էր ՀՀ առաջին հիմնադիր նախագահ Լևոն Տեր- Պետրոսյանի կողմից :
Հայաստանի Հանրապետությունը դժվարին պայմաններում ,գտնվելով ծանրագույն սոցիալ-տնտեսական վիճակում ,խրոնիկ շրջափակման մեջ , առաջին հիմնադիր նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ղեկավարությամբ ոչ միայն չզիջեց իր սուվերենությունը , այլ ընդհակառակը` հաստատակամորեն կանգնեց ոտքի, հաղթեց պատերազմում և ձեռք բերեց պատշաճ միջազգային իմիջ, ինչի հիմքը համդիսացավ հենց ինքը` սուվերենությունը և դրա հետ սերտորեն կապված ժողովրդավարությունը, քանզի ուժեղ, անկախ իշխանություն կարելի է ապահովել միայն ունենալով ժողովրդի վստահության քվեն ,իսկ այդ քվեն իր հերթին կարող են ապահովել միմիայն ժողովրդավարական համակարգը , ժողովրդավարական ռեալ գործող ինստիտուտները : Դեմոկրատիայի բացակայության պայմաններում , գտնվելով անազատության մեջ ,ժողովուրդը երես է թեքում իշխանություններից , ինչի վերջնական արդյունքն է լինում սուվերենության կորուստը :
Ավաղ, այդպես եղավ նաև ներկա իշխանությունների հետ: Վերջին տասը տարիների ընթացքում , առաջնորդվելով լոկ եսասիրական, նեղ խմբային շահադիտական հետաքրքրություններով, Քոչարյան- Սարգսյան զույգը ստեղծեց կրիմինալ պետական համակարգ` երկրում ոչնչացրեց ժողովրդավարությունը, դրանով իսկ առաջացնելով բնական ատելություն ազգաբնակչության կողմից : Ժողովուրդը օտարացվեց իշխանություններից , ստեղծված իրավիճակից լավագույնս օգտվեցին արտաքին ուժերը: Հայաստանը թե Դե-ֆակտո կորցրեց իր սուվերենությունը: Իշխանությունները հանցավոր կերպով ապահովեցին իրենց վերարտադրությունը, միջազգային աճուրդի հանելով մեր երկրի ինքնիշխանությունը: Մեր երկրի արտաքին քաղաքական վերջին աղմկահարույց ձախողումները դրա ցայտուն օրինակն են :
Այսօրվա դրությամբ Հայաստանը իրենից ներկայացնում է սուվերենությունից բացարձակապես զուրկ մի կախյալ երկիր ,որում տիրում է տիպիկ պոլիցայական ռեժիմ: Հիշեցնեմ , որ պոլիցայները` դրանք երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ նացիստների կողմից օկուպացված տարածքներում տեղական բնակչության թվից հավաքագրված դավաճաններն էին , որոնք իրականացնում էին նացիստների իշխանությունը տեղերում : Փոխանակելով իրենց խիղճն ու պատիվը կես բոքոն հացով և երկու ձվով, պոլիցայները հավատարիմ ծառայում էին օկուպանտներին , դաժանորեն ճնշելով սեփական ժողովուրդը :

Այսօր պատմությունը , ավաղ, կրկնվում է և կրկնակի ցավ ենք ապրում , որ այդ ամենը տեղի է ունենում հենց մեր երկրում :
Ինչքան էլ զզվելի չլինի պոլիցայական ռեժիմը յուրաքանչյուր նորմալ, արժանապատվություն ունեցող անձի համար, այդուհանդերձ գտնվեցին մարդիկ, և այդ թվում ՍԴՀԿ-ի շարքերում ,որոնց հրապուրեց ձրի հացն ու ձուն ,և, որոնք համալրեցին հայ պոլիցայների շարքերը: Հայրենի հանրությունը լավագույնս տեղեկացված է, որ մենք վճռական պայքար տարանք և ազատվեցինք այդ վտանգավոր վտանգավոր տարրերից : Այտուհանդերձ Հնչակյան դուռը բաց ենք թողել բոլոր այն կուսակցականների համար, որոնք ժամանակի ընթացքում կգիտակցեն և կընդունեն իրենց մոլորությունը:

Այսպիսով , ամփոփելով խոսքս , ուզում եմ հավաստիացնել ` ՍԴՀԿ-ի հայաստանյան կառույցը եղել է կա ու կլինի համաժողովրդական շարժման ավանգարդում, հայ ազգային կոնգրեսի շարքերում պայքարելու է պայքարելու է մինչև վերջ ժողովրդավարության և անկախության ամրապնդման համար: Իսկ շարժման հաղթանակից հետո, հավատարիմ մնալով մեր ելակետային սկզբունք - գաղափարին` սոցիալ դեմոկրատիային, երկրում կերտել ենք արդար սոցիալական համակարգ : Դա են մեզ ավանդել Հնչակյան կուսակցության հիմնադիրները ,որին մենք պարտավոր ենք սրբորեն հետևելու :
Իսկ պոլիցայները թող հիշեն, որ իրենց կողմից գործած հանցանքների համար գոյություն չունի վաղեմության ժամկետ : Բոլորը կանգնելու են օրենքի առջև :
Հաղթանակ , հաղթանակ :

Հիմնական զեկույցի սկիզբը

Սույն համագումարի բացմանը նվիրված իմ ներածական խոսքում արդեն տրվեց ներքին ու արտաքին քաղաքական իրավիճակի ամփոփ բնութագիրը , ինչպես նաև ներկա ռեժիմի էությունն ու բովանդակությունը : Ելնելով այդ իրողությունից ,կառուցվել է մեր կուսակցության ռազմավարությունն ու մարտավարությունը հաշվետու ժամանակաշրջանում և խոսելիս կուսակցության արած – չարածի մասին պիտի ընդգծեմ հետևյալը `

Հաշվետու ժամանակահատվածում գոյացան առնվազն երեք լրջագույն իրադարձություններ , որոնք հանդիսացան զորեզ խթան կուսակցաշինարարության գործում :

Առաջինը ` ՍԴՀԿ –ի մաս կազմելն էր ժողովրդական շարժմանը , իսկ հետո էլ ՀԱԿԻ – ն , Լևոն Տեր-Պետրոսյանի թեկնածությանը սատարումը նախագահական ընտրություններին , կուսակցության պայքարը իշխանական բռնությունների ու հալածանքների դեմ :ՍԴՀԿ-ն դրանով իսկ մտավ ռեալ քաղաքական դաշտ , ձեռք բերեց նշանակալի քաղաքական կապիտալ , գրավեց իր արժանվույն տեղը ընդդիմադիր ճամբարում : Կուսակցությունը համալրվեց հազարավոր նոր անդամներով , ձևավորվեց նոր քաղաքական հնչակյան էլիտա: ՍԴՀԿ-ի վարկանիշը ապրեց աննախադեպ աճ , ինչը չեին կարող չընդունել նույնիսկ մեր քաղաքական հակառակորդները :

Երկրորդը` 19 –րդ համահնչակյան համագումարի անցկացումը Հայաստանում : Այն հանգամանքը , որ հնչակյան համաշխարհային կառույցը անցկացրեց իր հերթական համագումարը մայր հայրենիքում օրինաչափ էր և ուներ խորը խորհրդանշական բնույթ : Դա արժեվորում էր ինչպես հայոց անկախ պետականությանը այնպես էլ հնչակյան հայաստանյան կառույցին , քանզի վերջինս ունի առանձնակի դերակատարություն , որով և տարբերվում է ՍԴՀԿ մյուս կառույցներից :

Այն բառի բուն իմաստով քաղաքական կառույց է այլ ոչ թե հասարակական – մշակութային ակումբ , ներգրավված է երկրի քաղաքական կյանքի մեջ , պայքարում է իշխանության համար ամենատարբեր մակարդակներով , հաղթանակի դեպքում գործելու է կուսակցության գաղափարախոսությունը երկրի սոցիալ - տնտեսական ոլորտում : Համահնչակյան համագումարի անցկացումը Հայաստանում նոր ոգևորություն առաջացրեց մեր շարքերում , որոնք համալրվեցին նոր անդամներով :

Երրորդը` ՍԴՀԿ –ի շարքերի ինքնամաքրումն էր : Մեր կուսակցությունը իր հիմնադրումից ի վեր պայքարել ու պայքարում է թուրքի դեմ : Սակայն այսօր թշնամու ճամբարին միացավ ներքին թուրքը ` մի քանի թափթփուկներ մեզ ուխտադրուժ , նենգ հարված հասցրեցին մեջքից , փորձելով իշխանափոխություն իրականացնելով կուսակցությունում գնալ համագործակցության հանցավոր իշխանության հետ և դուրս գալ հայ ազգային կոնգրեսից : Դրանք անմիջապես ստացան համարժեք պատասխան ` հեռացվեցին կառույցից :Կուսակցության ղեկավարությունը կատարեց միակ ճիշտ ու հնարավոր գործողությունը ` անցկացրեց շտապ վիրաբուժական միջամտություն , հեռացնելով հնչակյան մարմնից նեխած օրգանները : Նման գործողությունը կատարելիս , մենք հետևեցինք հին հնչակյան մեթոդին ` 123 տարվա պատմության ընթացքում առաջին անգամը չէ ,որ փորձ է կատարվում ուղղորդված տարբեր ուժերի կողմից պառակտելու , քայքայելու մեր կառույցը : Այդ ծայրահեղ միջոցառումը մեզանում ավանդորեն կոչվում էր հերձում , իսկ հեռացվածները ` հերձվածներ :

Հերձվածներից զատ , մենք ազատվեցինք նաև ճողոպրիստներից :Դա նույնպես հին հնչակյան տերմին է , որով բնութագրվում են այն կուսակցության անդամները , որոնք վախենալով քաղաքական պայքարից , դե ֆակտո հեռացան ակտիվ կուսակցական կյանքից , կտրեցին կապը կուսակցության հետ , սպասելով վերջնական արդյունքի ` եթե հաղթենք , կգան ու կպահանջեն կիսվելու հաղթանակի պտուղներով , իսկ եթե պարտվենք ` ապա Աստված մեր հետ :Այդ քաղաքական խրամատներից ճողոպրածներին մենք նույնպես հայտարարեցինք ՍԴՀԿ –յց դուրս :Այս ինքնամաքրման գործընթացը ճիշտ գնահատվեց ինչպես հայաստանյան ազնիվ հանրության , այնպես էլ մեր կուսակիցների կողմից , համախմբեց ու մոբիլիզացրեց հնչակյան ուժերը :

пятница, 8 января 2010 г.

ՍԴՀԿ-ն ատենապետ է ընտրելու



Լյուդմիլա Սարգսյանին հետեւած ՍԴՀԿ-ի թեւը վաղը համագումար է անցկացնելու: Տիկին Սարգսյանն այսօր «Ա1+»-ի հետ զրույցում վստահեցրեց, որ իրենք դիմել են բոլոր հյուրանոցներին` համագումարի համար դահլիճ վարձակալելու համար եւ բոլորից էլ մերժում են ստացել:
«Մենք ստիպված ենք մեր համագումարը վաղն անցկացնել Կոնգրեսի Էրեբունու շտաբում: Կարծում եմ` մեկնաբանություններն ավելորդ են: Իսկ այն, որ ՍԴՀԿ-ից հեռացվածների համագումարն անցկացնելու համար հատուկ պայմաններ ստեղծվեցին, կարծում եմ շատ բանի մասին է վկայում», - ասաց տիկին Սարգսյանը:
Նրա կարծիքով` վաղը համագումարից հետո, որտեղ կընտրվի ՍԴՀԿ-ի նոր ատենապետը, կուսակցությունը կշարունակի իր բնականոն գործունեությունը:
Ինչ վերաբերում է ՍԴՀԿ-ից հեռացվածների, որոնց, ըստ Լյուդմիլա Սարգսյանի, գլխավորում է Վահան Շիրխանյանը, ապա տիկին Սարգսյանը դժվարացավ ասել, թե ինչ է սպասվում նրանց. «Նրանք կուսակցությունից հեռացված են»:
Տիկին Սարգսյանը ցավ է ապրում կուսակցությունից հեռացած մի քանի երիտասարդների, մասնավորապես Նարեկ Գալստյանի համար. «Նրանք մոլորված են: Ես ուրախ կլինեմ, եթե համագումարից հետո նրանք փորձեին վերագնահատել իրենց քայլերը: Եթե նրանք գան, մենք նրանց անդամության հարցը կվերանայենք»: