ՏԱԹԵՎ ՄԵՍՐՈՊՅԱՆ
среда, 14 июля 2010 г.
Նախագահի պաշտոնում տեսնում է Լևւոն Տեր-Պետրոսյանին
ՏԱԹԵՎ ՄԵՍՐՈՊՅԱՆ
среда, 7 июля 2010 г.
Սա տանուլ տված խաղ է
Ազգային անվտանգության նախկին փոխնախարար Գուրգեն Եղիազարյանը նախօրեին մեր խնդրանքով մեկնաբանել է ԱՄՆ պետքարտուղար Հիլարի Քլինթոնի հայաստանյան այցը ու նաեւ որոշ կանխատեսումներ արել հնարավոր քաղաքական զարգացումների մասին:
- Պարոն Եղիազարյան, ԱՄՆ պետքարտուղար Հիլարի Քլինթոնի այցը ինչպե՞ս կգնահատեք, ըստ Ձեզ, ի՞նչ նշանակություն ուներ այն եւ ինչ խնդիրներ լուծեց:
- Նախեւառաջ, ես համարում եմ, որ դա շատ լուրջ այց էր, որովհետեւ ամեն տարի չէ, ամեն տասնամյակ չէ, որ Միացյալ Նահանգների պետքարտուղարը բարեհաճում է գալ Երեւան: Այսինքն, այստեղից կարելի է մի եզրակացության հանգել, որ Ղարաբաղի խնդիրն այն աստիճան է լրջացել, որ արդեն պետքարտուղարն է այցելում Հայաստան: Քլինթոնի այցը ցույց տվեց, որ մեր գործերը շատ վատ են: Այսինք, ցավոք, ՀՀ գործերն են շատ վատ:
- Ի՞նչ նկատի ունեք, ինչո՞վ են վատ:
- Միացյալ Նահանգներն այն երկիրն է, որ ԼՂ հակամարտության սկզբից ի վեր ոչ մի անգամ նման լուրջ հայտարարություններ չի հնչեցրել: Օբամայի, Մեդվեդեւի եւ Սարկոզիի հայտարարությունը հնչեց դատավճռի պես, որ մենք պետք է անհապաղ այդ տարածքները ազատենք: Իհարկե, մեր իշխանական մամուլը ամեն ինչ արեց, որպեսզի այդ հարցը լղոզի, այլասերի, ասի, որ ոչ մի լուրջ բան չկա, հայտարարություն է, կանցնի, կգնա: Ցավոք, այդպես չէ: Եվրոպան իր հերթին հնչեցրեց, որ մենք ագրեսոր ենք, հիմա էլ վերանայում է մի շարք հարցեր. հնչեցնում են արդեն Մարտի 1-ի ոճրագործության մասին, որ մինչեւ հիմա լռում էին: Այս ամենը պատահական չի կատարվում: Այսինքն, 4 կողմից Հայաստանի վրա ճնշումներ են գործադրում: Ցավոք, մեր իշխանություններն այնքան խոցելի են, որ մի առանձին հնարքի էլ պետք չէ տիրապետել, որպեսզի նրանց վրա ճնշում գործադրվի: Ու հիմա համանախագահները հայտարարում են, որ մենք պետք է ամեն ինչ զիջենք Ադրբեջանին, պետք է ազատագրված տարածքները վերադարձնենք, Ղարաբաղի կարգավիճակն էլ անհայտության մեջ է, այնպես են ասում, որ չի հասկացվում, թե ի վերջո ինչ է լինելու այդ կարգավիճակի հետ: Եւ գալիս է պետքարտուղարը, նորից լռության պայմաններում. վերջիվերջո, ԱՄՆ պետքարտուղարն է այցելել Հայաստան եւ դա պետք է մեկնաբանվեր, պետք է «Հ1»-ով հանդես գար, նորմալ մամուլի ասուլիս տար. ոչ մի նման բան չեղավ: Շատ ամորֆ եւ շատ անհասկանալի, անըմբռնելի ձեւակերպումներով ասուլիս տվեց: Իսկ հուլիսի 16-17-ը ԱԳ նախարարների հանդիպում է լինելու Ալմաթիում: Ընդհանրապես հունիս, հուլիս ամիսներին քաղաքական կյանքը սառչում է, մարդիկ արձակուրդ են գնում, մտածում են արձակուրդը որտեղ անցկացնեն եւ ինչպես հանգստանան: Հիմա բոլորը լծվել են Ղարաբաղի հարցի լուծման գործին:
- Իշխանական ճամբարում, սակայն, պնդում են, որ առաջիկա 2 ամիսները «մեռած սեզոն» են լինելու, այսինքն, ոչ մի իրադարձություն չի սպասվում, ներառյալ` Ղարաբաղի հարցում:
- Ես կարող եմ դրանից ենթադրել, որ մեր իշխանություններին հաջողվել է միգուցե պայմանավորվել, որ իրենք ամեն ինչ ընդունում են, ազատագրված տարածքների հանձնման մասին փաստաթուղթ են ստորագրում, որը պետք է իրագործվի սեպտեմբերին: Միայն այդ դեպքում կարող են նման հայտարարություն անել: Բայց որ շատ թեժ է ամեն ինչ, Արեւմուտքը, Արեւելքը հիմա են տարածքները պահանջում Հայաստանից, դա ակնառու է:
- Պետքարտուղարության վերջին զեկույցները հիշում եք, որքան կոշտ ու խիստ էին, այնտեղ խոսվում էր Մարտի 1-ի, քաղբանտարկյալների եւ այլ խնդիրների մասին: Տարօրինակ չե՞ք համարում, որ Քլինթոնի այցի ընթացքում, համենայնդեպս, պաշտոնապես, որեւէ խոսք այդ խնդիրների մասին չեղավ:
- Այս պարագայում նրանք չեն շտապում ասել, որ Հայաստանում ժողովրդավարություն չկա, որ նախագահը լեգիտիմ չէ եւ այլն: Մարդիկ բան ունեն ստանալու: Այս ձգձգումները, այս լռությունը, այս անհասկանալի շարժերը, այս անհասկանալի այցելությունները, բոլորը դրա մասին են խոսում:
- Քաղաքական որոշակի շրջանակներում այսպիսի մտայնություն կա, որ սեպտեմբերին ԼՂ հարցը պիտի լուծված, վերջացած լինի: Հնարավոր համարո՞ւմ եք դա, թե` ոչ:
Ես նույնիսկ կասկածում եմ, որ այդ հարցը հիմա է արդեն լուծված, ուղղակի այդ ժամանակացույցը չի հրապարակվում: Գուցե մի օր կարթնանանք եւ կընթերցենք «ճանապարհային քարտեզը»: Այստեղ միայն կարող է Ղարաբաղի ժողովրդի ընդվզում լինի, բայց դա ոչինչ նշանակել չի կարող: Մենք աչքի առաջ ունենք Կոսովոյի դեպքերը: Մենք տեսանք, թե ինչ եղավ Հարավսլավիայում, եւ եթե եռանախագահները արդեն իսկ դրա մասին հայտարարել են, վերջիվերջո, հո չի՞ կարող փոքր Ղարաբաղը ամբողջ աշխարհին պատերազմ հայտարարել:
- Իսկ ի՞նչ էր պետք, որ դա չլիներ:
- Ընդամենը մի բան` ունենալ լեգիտիմ նախագահ: Հիմա մեր երկիրն այնպիսի վիճակում է գտնվում, որ ես կարծում եմ` եթե իշխանությունները ողջամիտ լինեն, անհապաղ բաց կթողնեն քաղբանտարկյալներին եւ կնստեն ՀԱԿ-ի հետ երկխոսության:
- Պարոն Եղիազարյան, կարծում եք, դա կփրկի՞ իրավիճակը:
- Համենայնդեպս, այն արագությամբ, որ մենք շարժվում ենք դեպի անդունդ, դա կկասեցվի: Այսօր մեզ օդի նման անհրաժեշտ է լեգիտիմ նախագահ ունենալը, մարդ, որը ժողովրդի անունից, ամուր դիրքերից կտանի նոր բանակցային գործընթացը: Սա տանուլ տված խաղ է, ես չեմ համարում, որ այստեղ կան հաղթողներ ու պարտվողներ, որովհետեւ խոսքը գնում է մեր փոքրիկ Հայաստանի մասին: Ես արդեն չեմ էլ ուզում քննադատել իշխանություններին, որովհետեւ արդեն բանը բանից անցել է:
Լուսինե Բարսեղյան
вторник, 6 июля 2010 г.
Արարատ Մկրտչյանը ծանոթ է Հարություն Քուշկյանի կերպարին
«Եթե համադրենք առողջապահության նախարարության կողմից իրականացվող ծրագիրը Հայ ԱզգայինԿոնգրեսի ներկայացրած ծրագրի հետ, ապա ոչ մի համընկնումներ չենք տեսնի։ Այստեղ ակներեւ է դառնում, որ առողջապահության նախարարը չի ծանոթացել ՀԱԿ ծրագրին»,-NEWS.am-ի թղթակցի հետ զրույցում, մեկնաբանելով առողջապահության նախարար Հարություն Քուշկյանի հայտարարությունը՝ ասաց առողջապահության նախկին նախարար, Հայ Ազգային Կոնգրեսի առողջապահության հանձնաժողովի ղեկավար Արարատ Մկրտչյանը։ Նշենք, որ Հարություն Քուշկյանը Ծաղկաձորում օրերս տեղի ունեցած սեմինարի ժամանակ լրագրողներին ասել էր, թե «Հայ Ազգային Կոնգրեսի առողջապահական ծրագիրը առողջապահության նախարարության առօրյա աշխատանքի արձանագրումն է, որում նոր երանգներ կան, սակայն նոր առաջարկ չկա»:
«Առողջապահության նախարարությունը հարկավ իրականացնում է կառավարության եռամյա ծրագիրը, որը դրված է կառավարության պաշտոնական կայքում։ Իսկ եթե այլ ծրագիր է անում, այսինքն այն, որը ՀԱԿ-ի ներկայացրած ծրագրի կրկնությունն է, ապա այստեղ ի հայտ է գալիս վարչապետի պրոբլեմը, քանի որ ստացվում է, որ կառավարությունը հաստատել է մի ծրագիր, իսկ նախարարությունն իրականացնում է այդ ծրագրի այն դրույթները, որոնք ներկայացրել է նաեւ ՀԱԿ-ը»,-մեկնաբանելով Քուշկյանին՝ ասաց Արարատ Մկրտչյանը՝ միաժամանակ հավելելով, թե նախարարի հայտարարությունը պետք է որ վարչապետի ուշադրությունը գրավի։
Ի դեպ, նույն սեմինարում Հարություն Քուշկյանն ասել էր նաեւ, թե չի ճանաչում Արարատ Մկրտչյան անունով մարդու։ Արարատ Մկրտչյանը նախարարի այս արտահայտությունը չցանկացավ մեկնաբանել, միայն նշեց, որ ինքը գիտի եւ ճանաչում է Հարություն Քուշկյան անունով անձի։ «Նրան տեսել եմ հեռուստատեսությամբ, երբ որպես քաղաքապետի թեկնածու՝ Երեւանի ավագանու ընտրությունների ժամանակ իր ծրագիրն էր ներկայացնում։ Երբ հաղորդավարը՝ Պետրոս Ղազարյանը հարց տվեց, թե ո՞վ է իր պատկերացմամբ երեւանցին, Քուշկյանն ասաց, թե երեւանցու իր պատկերացրած կերպարը Թումանյան փողոցի կրպակում ծխախոտ վաճառող Փուռթոուլն էր։ Իսկ երբ հաղորդավարը հարցրեց, թե ո՞ր կառավարման համակարգն է իր համար հոգեհարազատ, Քուշկյանի պատասխանը եղավ սա՝ «սովետական կառավարման համակարգի մեթոդաբանությունը»։ Ահա այս ձեւակերպումներից եմ ես ճանաչում նրան»,-նշեց Մկրտչյանը։
Հիշեցնենք, որ Հայ Ազգային Կոնգրեսը վերջերս հրապարակել է առողջապահության քաղաքականության հիմնադրույթների իր ծրագիրը, որտեղ մեծ տեղ է հատկացվում հիվանդությունների կանխարգելմանը։
пятница, 2 июля 2010 г.
Սպասում են, թե երբ կհիվանդանան
Ընդդիմադիր քաղաքական այս ուժի համոզմամբ, փաստորեն, մեր երկրում իրականացվողը հենց հիվանդապահություն, այլ ոչ թե առողջապահություն է: Ու նրա ծրագրում կարեւոր տեղ է հատկացվում հիվանդությունների կանխարգելմանը եւ դրան հասնելու ուղիներ ներկայացվում: Առողջապահության ոլորտի մեր պատասխանատուները եւս, սակայն, շատ հաճախ կարեւորում են այդ հանգամանքը, հայտարարում, որ ավելի հեշտ ու ճիշտ է կանխարգելել հիվանդությունը, քան թե հետո բուժել այն: Հայ ազգային կոնգրեսի առողջապահության հանձնախմբի անդամ, առողջապահության նախկին նախարար Արարատ Մկրտչյանից հետաքրքրվեցինք, թե կարծում են` իշխանությունները խոսքի մակարդակից գործի չե՞ն անցնում: «Դեկլարատիվ հայտարարություններ միշտ լսել ենք թե՛ ոլորտային, թե՛ պետական այրերի մակարդակով: Ուզում եմ հիշեցնել, որ դրանցից մեկը Հայաստանը տարածաշրջանային տարբեր կենտրոններ դարձնելու կառավարության ամպագոռգոռ ծրագրի հռչակումն էր 2007-2008-ին, որը հաստատվեց: Նաեւ հայտարարվում էր Հայաստանը առողջապահության տարածաշրջանային կենտրոն դարձնելու մասին: Բայց տեսանք, որ դա լոկ ծրագիր էր եւ մնաց փաստաթղթի վրա: Նույնը վերաբերում է, մասնավորապես, առողջության պահպանման եւ կանխարգելման խնդիրներին: Ինչ էլ որ արվում է, արվում է շատ ցածր մակարդակի վրա: Կարող եմ ասել` միայն իմունիզացիայի ծրագրի առումով են որոշ աշխատանքներ տարվում»,- պատասխանեց Արարատ Մկրտչյանը: Մինչդեռ, ըստ նրա, սիրտ-անոթային հիվանդությունների եւ նորագոյացությունների կանխարգելման ուղղությամբ, որոնք տեսակարար մեծ կշիռ ունեն ընդհանուր մահացության կառուցվածքում, լուրջ ծրագրեր չեն իրականացվում: Հայ ազգային կոնգրեսն իր նախագծում այդ հիվանդությունների կանխարգելումը եւս կարեւորել է: Արարատ Մկրտչյանը, սակայն, չի կարծում, թե այսօր միտումնավոր է այնպես արվում, որպեսզի մարդիկ հիվանդանան, հաճախ դիմեն բժշկի ու հետեւաբար նաեւ բուժման համար մեծ-մեծ գումարներ ծախսեն: «Դա ոչ թե միտումնավոր է արվում, այլ հիվանդանոցների ուռճացված համակարգն է դրան նպաստում: Այսինքն` համակարգը պասիվ սպասում է` երբ մարդիկ կհիվանդանան, որպեսզի իրենք սկսեն բուժել: Դա գաղափարախոսության խնդիր է»,- կարծիք հայտնեց նախկին նախարարը: Իսկ որն է երաշխիքը, որ Հայ ազգային կոնգրեսի ներկայացրած ծրագիրը եւս դեկլարատիվ բնույթ չի ունենա: Ըստ Մկրտչյանի, ծրագիրն ինքը հուշում է այդպիսին չլինելու մասին, քանի որ այնտեղ կոնկրետ քայլեր են արձանագրված ու նաեւ այն տնտեսագիտորեն է հիմնավորված: Հայ ազգային կոնգրեսի ծրագրով առողջապահության ոլորտի պետական բյուջետային ֆինանսավորումը պետք է կազմի ՀՆԱ-ի առնվազն 3 տոկոսը` ներկայիս 1,6 տոկոսի փոխարեն: Իսկ քանի որ, նույն ծրագրի համաձայն, ոլորտը ոչ միայն պետբյուջեից է ֆինանսավորվելու, այլ դա պետք է տեղի ունենա մի քանի խողովակով, ուստի առողջապահության ֆինանսավորումը կհասնի ՀՆԱ-ի առնվազն 6 տոկոսի: Արարատ Մկրտչյանը նաեւ հավելեց, որ ծրագիրն իրատեսական է համարում հետեւյալ առումներով եւս: «Մեկ անգամ նշել եմ, կուզեի հիմա էլ կրկնել, որ ցանկացած ծրագիր կամ վերափոխում ցանկացած համակարգում կարելի է իրականացնել, եթե առկա են 3 կարեւոր հանգամանքներ եւ նախադրյալներ: Առաջինը ֆինանսական միջոցներն են: Ինչպես տեսնում եք` արդեն իսկ ծրագրով նախատեսվում դրանց էական աճ : Երկրորդը` մարդկային, մասնագիտական ներուժի խնդիրն է: Ոչ ոք չի կարող ժխտել, որ ՀԱԿ-ում բավականին բանիմաց մարդիկ են հավաքված եւ նաեւ, ինչու չէ, ողջ հանրապետությունում շատ-շատ լավ մասնագետներ կան, որոնց հմտությունները կօգտագործվեն այդ ծրագրի իրականացման համար: Իսկ երրորդ եւ ամենակարեւոր նախապայմանը` քաղաքական կամքն է: Ու դրա առկայության մասին ես չէ, որ պետք է ասեմ: Դուք էլ շատ լավ գիտեք, որ Կոնգրեսը կայացած կառույց է, որի քաղաքական կամքը շատ բարձր է»,- թվարկելով` նկատեց Արարատ Մկրտչյանը: Նշենք, որ Հայ ազգային կոնգրեսի ծրագրի վերաբերյալ երեկ փորձեցինք պարզել իշխանության ներկայացուցիչների ու ոչ միայն նրանց տեսակետները, սակայն` ապարդյուն: ԱԺ առողջապահության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ Կարեն Ավագյանն, օրինակ, նախ առաջարկեց այդ թեմային չանդրադառնալ, հետո էլ հայտարարեց, որ ուղղակի չի ուզում ոչ մի մեկնաբանություն տալ, քանզի արձակուրդում է: «Գոնե էս ամառվա մեր արձակուրդներին ուզում եմ հանգստանալ մի փոքր»,- հավելեց նա: ՀՅԴ անդամ, առողջապահության նախկին նախարար Նորայր Դավիդյանը եւս հրաժարվեց ծրագրի մասին որեւէ կարծիք հայտնել` հայտարարելով, որ անծանոթ է: Դրանից, սակայն, ըստ նրա, չպետք է եզրակացնել, որ ՀԱԿ-ի ծրագիրն ինքն անկարեւոր ու անհետաքրքիր է համարել: «Ոչ, այդպիսի բաներ չկան, ուղղակի ես ինքս քաղաքականությունից հիմա որ մի կողմ եմ կանգնած, դրա համար չեմ նայել: Բայց կարող է նայեմ»,- նշեց նախկին նախարարը:
Աննա Զախարյան -
Հուլիս 2, 2010 http://www.armtimes.com/11576
четверг, 1 июля 2010 г.
«ՊԸԼԸՊՈՒՂԻԱԿԱՆ ՄՈՏԵՑՈՒՄ»
«Բացի նրանից, որ Արցախի խնդրին հանգուցալուծում տալու վերահաստատում էր, դա նաեւ հստակ հուշում էր Հայաստանին միակողմանի զիջումներ պարտադրելու մասին»,- «Առավոտին» փոխանցելով իր կարծիքը Մեծ ութնյակի գագաթաժողովից հետո ԼՂՀ հարցի վերաբերյալ Մինսկի խմբի համանախագահող երկրների նախագահների տարածած հայտարարության առիթով՝ ասաց ՍԴՀԿ ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանը: Տիկին Սարգսյանի համոզմամբ էլ՝ ղարաբաղյան հարցի նման լուծումը չի տեղավորվում Հայաստանի ազգային-պետական շահերի շրջանակում, եւ սա հաղթող երկրի փաստացի պարտություն է: Ըստ նրա, ապիկար, ապաշնորհ, գավառամիտ արտաքին քաղաքականություն վարելու արդյունքում, չհասկանալով մեծ աշխարհի քաղաքական միտումները, նախագահ Սերժ Սարգսյանը հետեւողականորեն փորձում է խաղալ արտաքին ուժերի հակասությունների վրա, մինչդեռ, ըստ ՍԴՀԿ ատենապետի, նա անտեսում է մի էական դետալ՝ գերտերությունների համաձայնեցված խաղի հավանականությունը: «Ղարաբաղցիներն ունեն իր կենցաղային հնարամտություններով շատ հայտնի մի բանահյուսական հերոս՝ Պըլը Պուղին: Սակայն միջազգային քաղաքական բեմահարթակը չի ընդունում խաղացողների պըլըպուղիական, ժուլիկական մոտեցումները: Հենց սա է արտաքին ասպարեզում մեր երկրի խայտառակ անկման պատճառը: Տարրական առողջ տրամաբանությունը հուշում է, որ Հայաստանի համար այս չափազանց վտանգավոր իրավիճակում մարտահրավերներին դիմակայելու ելքը ազգային միասնությունն է»,- ասում է մեր զրուցակիցը: Ասվածի համատեքստում նա չի զլանում իշխանություններին եւս մեկ անգամ խոհեմության, նեղ- կլանային, էգոիստական, շահադիտական հետաքրքրություններից վեր կանգնելու կոչ անել. «Ձեռք մեկնեք ընդդիմությանը, եւ ուս ուսի պաշտպանենք համընդհանուր պետական շահերը, եւ այդ դեպքում, միգուցե, ներվի նրանց մեղքերի մի մասը: Իսկ առաջին քայլը պետք է լինի բոլոր քաղբանտարկյալների անհապաղ ազատ արձակումը: Պարզապես զարմանալի է. այն ժամանակ, երբ պատերազմի վտանգն առավել քան շոշափելի է, գործող ռեժիմը շարունակում է օտարացնել հայ երիտասարդին հայոց պետականության գաղափարից՝ կալանավորելով 19 տարեկան հայ պայծառ մի երիտասարդի՝ Դավիթ Քիրամիջյանին: Եվ դա միայն այն բանի համար, որ նա «հանդգնել» է պաշտպանել իր իրավունքը եւ պայքարել իր իրավունքի համար, եւ նրա քաղաքական հայացքներն ավելի առաջադիմական են, քան գործող ռեժիմինը»:
«Ցեղասպանության ուրացում, ազգային գույքի հանձնումը պարտքի դիմաց, պետական լեզվի նկատմամբ անհոգի եւ արհամարհական դրսեւորումներ, ազատագրված տարածքները հանձնելու պատրաստակամություն». սրանք են, ըստ տիկին Սարգսյանի, իշխանության այն քայլերը, որոնք հանգեցրեցին հանրության կողմից իշխանության անհանդուրժողականության, եւ այդ բոլոր քայլերը, նրա համոզմամբ, միտված են հայոց պետականության ոչնչացմանը: «Առավոտի» հարցին՝ պասիվ գործելաոճի արդյունքում նաեւ ընդդիմության՝ ի դեմս ՀԱԿ-ի, դիմազրկման արդյունքում, ինչպե՞ս եք պատկերացնում նոր համաժողովրդական ալիքի բարձրացումը՝ այն էլ Կոնգրեսի հետ միասին, տիկին Սարգսյանը պատասխանեց. «Այն բոլոր դժգոհությունները, որոնք հնչում են Կոնգրեսի հասցեին՝ ուղիղ հուշում է այն, որ ժողովուրդն իր բոլոր հույսերը կապում է ՀԱԿ-ի հետ: Ինչո՞ւ Գեղամյանից չեն դժգոհում, Դաշնակցությունից չեն դժգոհում, որովհետեւ նրանց հետ հույսեր չեն կապում: ՀԱԿ-ն այն միակ հույսն է, որը հայ ժողովրդի մի հատվածին այսօր պահում է Հայաստանում: Չլիներ այդ հույսն էլ՝ Հայաստանն արդեն հայաթափ էր եղել: Կարծում եմ, չեք կասկածում, որ Կոնգրեսի բազմահազարանոց հանրահավաքները հենց դրա վկայությունն են: Շատ դեպքերում դժգոհ լինելով ՀԱԿ-ի «պասիվությունից», միեւնույն է, ժողովուրդը կանգնած է ՀԱԿ-ի կողքին»: Նա չի մեղադրում ժողովրդին այդ դժգոհությունների համար, քանզի պարտադիր չի համարում, որ լայն հանրությունը մշտապես եւ լավագույնս պատկերացնի Կոնգրեսի քայլերի ողջ տրամաբանությունը: Բայց կարեւոր է համարում այն, որ Կոնգրեսն իր քայլերով հստակ ասում է իր ժողովրդին. «Մենք կոնկրետ իշխանափոխության նպատակ չենք հետապնդում: Բայց մենք կանգնած ենք մեր պետականության ակունքներում, եւ մեր առաջնային խնդիրը պետականությունը չվտանգելն է: Կոնգրեսի զգուշավոր քայլերի միակ պատճառը դա է, որպեսզի նաեւ եւ առաջին հերթին մեր կողմից անընդունելի այս իշխանություններին արտաքին աշխարհում, ղարաբաղյան բանակցությունների սեղանի շուրջ չափից դուրս խոցելի չդարձնենք»:
ՆԵԼԼԻ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ http://www.aravot.am/am/articles/politics/80597/view
пятница, 4 июня 2010 г.
ԱՅՍ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՍԱՐՍԱՓՈՒՄ Է ԱՆԳԱՄ ԱՄԵՆԱՓՈՔՐ ԱԿՑԻԱՆԵՐԻՑ
Հարցազրույց ՍԴՀԿ ատենապետ, վերջերս Կենտրոնի ոստիկանություն բերման ենթարկված Լյուդմիլա Սարգսյանի հետ
- Տիկին Սարգսյան, Ձեզ հաջողվե՞ց պարզել, թե ինչու էիք հայտնվել ոստիկանությունում:
- Միանշանակ չհաջողվեց, որովհետեւ իրենք էլ չգիտեին: Այն պատճառները, որ ներկայացնում էին, թե ինչու եմ ես այնտեղ, դա պատճառ չէր: Ասում էին, թե իբր կասկածվում եմ իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալու մեջ: Երբ հարցրեցի, թե ինչու էր իշխանության ներկայացուցիչը մոտեցել ինձ` քաղաքացուս, որը հանգիստ շրջում էր Ազատության հրապարակում, պատասխան չկար: Փորձում էի նրանց բացատրել, որ իրենք մոտենալով ինձ արդեն օրենք են խախտել: Ասացի, որ դուք իմ հանգիստը խանգարել եք: Այսինքն, դուք օրենքը խախտում, մոտենում եք ինձ, իմ հանգիստը խանգարում եք, հետո էլ ասում եք` դիմադրել եմ:
- Եվ ի՞նչ պատասխան էիք ստանում:
- Պատասխան չկար: Ասում էին, թե կպատասխանենք, հարցի մեջ հստակություն կներկայացնենք ու այսպես շարունակ:
- Կոնկրետ ո՞ւմ մոտ էիք Դուք, ո՞վ էր իրականացնում Ձեր հարցաքննությունը:
- Հարցաքննություն չի եղել, ընդամենը փորձել են սիրաշահել, հասկանալ, թե ինչու եմ ես այս դաշտում, փորձել են հասկանալ, թե ինչն է մեր նպատակը: Ես էլ պատասխանեցի, որ եթե դուք երկուսուկես տարվա ընթացքում չեք հասկացել, ուրեմն իմաստ չունի բացատրել, թե մենք ինչ ենք անում: Մի բան կարող եմ վստահաբար ասել, որ այն, ինչ անում ենք, դա նաեւ ձեզ համար է, որ այսպես ստորացված վիճակի մեջ չլինեք եւ օրենքներ չխախտեք:
- Քննիչի հետ էիք խոսո՞ւմ:
- Ես մի մարդու հետ եմ միայն զրուցել` ոստիկանության քրեական հետախուզության բաժնի պետ Մարտիրոսյանի: Նա շատ բարեհամբույր էր իմ նկատմամբ, փորձում էր սիրաշահել, հասկանալ, վերջում նաեւ ասել, որ Դուք եզակի եք, ախր բոլորը այդպիսին չեն: Ես էլ իրեն հրավիրեցի ՀԱԿ, որպեսզի գա եւ համոզվի, թե այնտեղ ինչ մարդիկ են աշխատում, ինչ մարդկային որակ ունեն եւ համեմատի նրանց իշխանության մեջ եղած գործիչների որակի հետ: Ես վստահ եմ, իհարկե, որ նա չի գա, նաեւ հասկանում եմ, թե ինչու, ինչ-որ տեղ նաեւ խղճում եմ, որ իրենք իրենց չեն կարող թույլ տալ այն, ինչ մենք: Մենք շատ ավելի ազատ ենք, շատ ավելի համարձակ եւ կոնկրետ նպատակներ ունենք: Այդ նպատակը միանշանակ օրենքի սահմաններում է` երկրում օրինականության հաստատումը:
- Եթե փաստաթղթային լեզվով խոսենք` ի՞նչ հիմնավորում ի վերջո ներկայացվեց Ձեզ` ոստիկանության բաժին տանելու համար:
- Փաստաթղթային լեզվով եթե խոսենք, ապա ոչ պատճառ կար, ոչ կարիք, ոչ էլ` իրավունք` ինձ այնտեղ տանելու: Իրենք ուղղակի սարսափում են այն մտքից, որ Ազատության հրապարակում կարող է 4-5 ընդդիմադիր հավաքվեն: Իսկ ի՞նչ էր եղել, մի քանի երիտասարդներ էին հավաքվել, քաղբանտարկյալների ազատության համար օրինականության շրջանակներում ակցիա էին իրականացնում: Ի դեպ, բոլորս ենք պարտավոր այդ ակցիային միանալու: Բոլորը պետք է պահանջեն քաղբանտարկյալների ազատությունը: Եթե սրանից էլ է իշխանությունը սարսափում, ուրեմն մեր երկրում իշխանություն չկա: Կա մի թույլ օղակ, որը արդեն օդի մեջ տատանվում է եւ անհայտ է, թե որ պահին կարող է ուղղակի քանդվել: Ակնհայտ է, որ ուժեղ իշխանությունը իրեն չէր կարող նման բան թույլ տալ: Ուժեղ իշխանությունը եւ ներողամիտ է, եւ իմաստուն, եւ շատ նորմալ է ընդունում բոլոր օրինական ակցիաները: Իսկ այն, ինչ որ անում է այս իշխանությունը, ուղիղ նշան է այն բանի, որ նրանք ենթակա են քանդման, փլուզման: Իսկ մեզ ընդամենը մնում է մի փոքր օգնել:
- Ձեզ տրված ծանուցագրում ի՞նչ է գրված:
- Այստեղ ընդամենը նշվում է, որ ես բերման եմ ենթարկվել իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալու կասկածանքով: Փաստ է, որ ես բերման եմ ենթարկվել, այլ փաստաթուղթ չկա:
- Եվ այսքանից հետո Դուք պատրաստվում եք կրկին գնալ Ազատության հրապարակ եւ զբոսնե՞լ այնտեղ:
- Եթե նախօրեին ես գնացել էի Ազատության հրապարակ` զբոսնելու եւ ինձ տարան ոստիկանություն, ուրեմն այսուհետ գնալու եմ այնքան, ինչքան անհրաժեշտ է` մինչեւ ոստիկանությունն ու իշխանությունն ընդհանրապես հասկանան, որ այս երկրում անկախ Հայաստանի ազատ քաղաքացին որտեղ ուզի կարող է ման գալ, որտեղ ցանկանա` կարող է նստել եւ երբ անհրաժեշտ է, կարող է պիկետ կամ ակցիա կազմակերպել: Այսինքն` գնալու եմ այնքան, ինչքան անհրաժեշտ է: Որեւիցե բռնություն, ձերբակալություն, վիրավորանք, ոչ մի բան չի կարող ինձ վախեցնել կամ հետ պահել:
- Ազատության հրապարակ մուտք գործելու ակցիան կազմակերպում է Հայ Ազգային Կոնգրե՞սը:
- ՀԱԿ-ը այդ ակցիայի հետ բացարձակ կապ չունի: Դա Վարդգես Գասպարիի նախաձեռնությունն էր, որին միացել էին նաեւ ընդդիմադիր դաշտում մեր համակիր երիտասարդները` այդ թվում եւ մեր կուսակցական երիտասարդները: Այդ մարդիկ ընդամենը ասում են, որ ազատ արձակեք քաղբանտարկյալներին: Կազատե՞ն, թե՞ ոչ` դա այլ խնդիր է, բայց մարդը իրավունք ունի իր պահանջը ներկայացնելու: Այնպես որ, ՀԱԿ-ը նման որոշում չունի, շտաբը նման որոշում չի կայացրել: Ուղղակի մենք շատ լավ հասկանում ենք, որ նրանք մարդիկ են, որոնք պայքարում են ազատության համար, որոնք իրավունք ունեն այդ ակցիաները կազմակերպելու եւ եթե այդ մարդկանց նկատմամբ բռնություն է կիրառվում, բնականաբար, մենք պարտավոր ենք նրանց կողքին լինել:
- Այսինքն, Երեւանի փոխոստիկանապետ Ռոբերտ Մելքոնյանի այն մտահոգությունը, որ Ազատության հրապարակը ՀԱԿ-ը մի քանի օրում կարող է վերածել մարտի 1-ից առաջվա հրապարակին, իրականության հետ որեւէ կապ չունի՞:
- Ոչ, մենք նման խնդիր չենք դրել: Մենք ընդամենը աջակցում ենք Հայաստանի ազատ քաղաքացիներին, որ նրանք կարողանան իրացնել իրենց իրավունքը:
Զրուցեց ԹԱԳՈՒՀԻ ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԸ http://www.chi.am/news/100603/10060308.htm
http://www.a1plus.am/am/politics/2010/05/31/liberty-square
ՍԴՀԿ ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
Հայ ժողովրդի նկատմամբ շուրջ 2,5 տարի կիրառվող իշխանական տեռորը վերջին օրերին նոր երանգներ և որակներ է ստացել:
Իշխանությունը բռնազավթած օլիգարխիկ կլանը չհագենալով մարտի 1-ի սպանդով, քաղաքական տեռորով, ընդդիմադիր գործիչների ապօրինի ձերբակալություններով և առ այսօր անազատության մեջ պահելով` կարծես նոր արյան ծարավ է զգում:
Արտաքին մարտահրավերներին դիմակայելու անընդունակ և քաղաքական իմաստությունից զուրկ իշխանությունը, կանխազգալով իր մոտալուտ վախճանը, ընդդիմության հետ երկխոսելու և ներքաղաքական լարվածությունը թուլացնելու փոխարեն առավել դաժան գործողությունների է մղում ոստիկանությանը` ավելի խորացնելով հասարակության և իրավապահ մարմինների միջև գոյություն ունեցող անջրպետը:
Ոստիկանության ապօրինի գործողությունները, որոնք ուղեկցվում են դաժան բռնություններով, ծեծով և մասսայական ձերբակալություններով `զուրկ լինելով օրինական հիմքերից, վերջնականապես բարոյազրկում են առանց այդ էլ ապականված ոստիկանական համակարգը և լրիվ կախվածության մեջ դնում իշխանությունների քմահաճություններից:
Ընդդիմադիր երիտասարդների մուտքի արգելափակումը Ազատության հրապարակ, իրավապահների կողմից բռնի ուժի միջոցով ոչ զանգվածային բողոքի ակցիաների անցկացման կասեցումը, այնուհետև լրագրողների և ակտիվիստների ապօրինի ձերբակալությունները` ուղիղ դրա վկայությունն են:
ՍԴՀԿ կենտրոնական վարչությունը պահանջում է`
1. Անհապաղ ազատ արձակել բոլոր քաղաքական բանտարկյալներին:
2. Վերջ տալ ոստիկանական տեռորին և ամենաթողությանը
Ազատության հրապարակը ազատել «իրավապահների» անպատեհ ներկայությունից:
ՍԴՀԿ ԿՎ ատենապետ`Լյուդմիլա Սարգսյան
http://www.lragir.am/armsrc/country35533.html



