Լյուդմիլա Սարգսյան. Որոշողը ժողովուրդն է:

Մարտի 1-ի հանրահավաքին ՀԱԿ-ն իշխանություններին դիմեց 15 կետից բաղկացած ուղերձով՝ իր պահանջների կատարման վերջնաժամկետ նշանակելով մարտի 17-ը։ Իշխանությունը ՀԱԿ-ի պահանջները որակեց «ուլտիմատում»՝ հայտարարելով, որ իշխանությունների հետ վերջնագրերով չեն խոսում։ ՀԱԿ-ի պահանջների կատարման վերջնաժամկետն արդեն լրացել է, և իշխանությունը,   ըստ էության, անարձագանք է թողել դրանք։ «Կապիտալը» հնարավոր զարգացումների մասին խոսել է ՀԱԿ-ի անդամ, Սոցիալ-դեմոկրատական հնչակյան կուսակցության (ՍԴՀԿ) կենտրոնական վարչության ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանի հետ։

-Տիկին Սարգսյան ինչպե՞ս եք գնահատում «Ժառանգություն» կուսակցության ղեկավար Րաֆֆի Հովհաննիսյանի անժամկետ հացադուլը։

-Այս իշխանությունների դեմ պայքարում հացադուլն արդյունավետ միջոց չէ։ Մենք դրա փորձը բազմիցս ունեցել ենք, իհարկե, ոչ առաջին դեմքերի մակարդակով, սակայն 2008թ. կեղծված նախագահական ընտրություններից հետո մեր կուսակցության երիտասարդները, վարչության անդամները 15 օր հացադուլի նստեցին, հացադուլ արեցին նաև ՀՀՇ ներկայացուցիչները, սակայն այդ միջոցառւմները որևէ արդյունք չտվեցին նույնիսկ այդ ծանր պահին։ Հիմա քաղաքական օրակարգում իշխանության լինել-չլինելու հարցն է, և այդ գործին հացադուլը որևէ օգուտ չի կարող տալ։ Հնարավոր է, որ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը պայքարի այլ մեթոդ չի գտել, հնարավոր է, որ դա նաև պոռթկում է, որով նա, ի լուր աշխարհի, ասում է, որ գործ ունենք այնպիսի մարդկանց հետ, որոնց դեմ անզոր են պայքարի այլ միջոցները։ Ամեն դեպքում, դա Հովհաննիսյանի որոշումն է, իսկ ես կարծում եմ, որ բոլոր այն մարդկ, որոնք հասկանում են երկրում ծանրացած և խտացած խնդիրների լրջությունը, պետք է միավորվեին դեռ կեղծված նախագահական ընտրությունների ժամանակ։ Կարծում եմ՝ մենք այն ուժերից ենք, որոնք 2008-ից սկսած հետևողականորեն շարունակեցին իրենց պայքարը երկրում սահմանադրական կարգի վերականգնման ուղղությամբ, և այսօր հասել ենք որոշակի հանգրվանի, որն էլ ինձ իրավունք է տալիս ասելու, որ արդյունավետ պայքարն ամենօրյա պայքարն է կոնկրետ ուղղությամբ։ Մենք միշտ գնացել ենք հստակ ուղղությամբ և երբեք չենք շեղվել այդ ճանապարհից։ Մենք երբեք չենք կասկածել, որ պայքարում ենք հանուն մարդկանց բարեկեցության, հանուն արդարության և սահմանադրական կարգի վերականգնման։ Պարզից էլ պարզ է, որ այս ռեժիմի դեմ քաղաքական ուժերը միայնակ չեն կարող պայքարել և հասնել արդյունքի։ Հենց այս գիտակցումով է, որ մենք միավորվեցինք և ստեղծեցինք Հայ ազգային կոնգրեսը։

-ՀԱԿ-ն իշխանություններին մարտի 1-ին ներկայացրեց 15 կետից բաղկացած պահանջ, որի կատարման վերջնաժամկետը սահմանեցին այսօր՝ մարտի 17-ը։ Իշխանություններն այդ պահանջներից բխող  որևէ քայլ չկատարեցին։ Ի՞նչ է անելու ՀԱԿ-ն այսօր՝ հեղափոխությո՞ւն, որի մասին ակնարկում էր, թե՞...

-Մենք հեղափոխություն երբեք ո՛չ ակնարկել ենք, ո՛չ հուշել։ Մենք այսօր տեսնում ենք այդ գործընթացը, տեսնում ենք, որ ժողովրդի մեջ հասունանում է բարեփոխումների պահանջը։ Մենք չենք կարող դա չնկատել և չխոսել այդ մասին։ Այն պահանջները, որոնք դրվեցին իշխանությունների առջև, ժողովրդի տրամադրությունների, ցանկությունների հավաքագրում է, որը ՀԱԿ-ը որպես միջնորդ ներկայացրեց իշխանություններին։ Իսկ թե ինչ կլինի այսօր, ցույց կտա երեկոյան հանրահավաքը, քանի որ որոշողը ժողովուրդն է։

-Նույն բանը երեկ ասուլիսի ժամանակ ասել է նաև ՀԱԿ-ի անդամ, ՀՀՇ վարչության նախագահ Արամ Մանուկյանը։ Չե՞ք կարծում, որ հաջորդ քայլը ժողովրդի վրա թողնելով՝ ՀԱԿ-ը, ամենաքիչը, խուսափում է պատասխանատվությունից։

-Մենք երբեք չենք խուսափել պատասխանատվությունից և չենք խուսափում։ Երբ մենք ասում ենք, որ որոշողը ժողովուրդն է, դա իրոք այդպես է։ Որևէ քաղաքական ուժ երկրում որևէ բարեփոխում չի կարող իրականացնել, եթե դա տեղի չի ունենում ժողովրդի ցանկությամբ։ Հետևաբար՝ հենց ժողովուրդը պետք է կիսի այդ պատասխանատվությունը, որպեսզի տերը լինի իր երկրին և կարողանա շնչել գալիք իշխանության թիկունքին, որպեսզի հաջորդ իշխանությունները չկատարեն այն սխալները, որն այսօր կատարում են այսօրվա իշխանությունները։

-Եթե որոշողը ժողովուրդն է, ապա ինչո՞ւ ՀԱԿ-ը ո՛չ 2008թ., ո՛չ էլ հետագայում չկատարեց հասարակության պահանջը՝ իրականացնել հեղափոխություն հենց այդ պահին։ Չէ՞ որ ժողովուրդը բազմաթիվ անգամներ է պահանջել «հիմա»։ Եվ եթե այսօր հանրահավաքին ժողովուրդը պահանջի հեղափոխություն, ՀԱԿ-ը կգնա՞ դրան։

-ՀԱԿ-ը հեղափոխություն իրականացնող չէ, ՀԱԿ-ն ընդամենը կարող է ժողովրդի պայքարը տանել այն հունով, որ այն չվերածվի երկրի համար վտանգավոր ցնցումների։ ժողովրդի պահանջած «հիման» միշտ էլ կարելի է կազմակերպել, սակայն հեղափոխություն պահանջողը չպետք է լինի ժողովրդի մեկ տոկոսը, առնվազն 5-10 տոկոսը դա պետք է ցանկանա։ Իհարկե, ես համաձայն եմ, որ ՀԱԿ-ը երբեմն անտեղի զսպել է ժողովրդի ցասումը, որպեսզի հնարավորություն տա իշխանություններին ինչ-որ կերպ կարգավորել երկրում ստեղծված իրավիճակը, սակայն քանի որ իշխանությունները չունեն այդ քաղաքական կամքը և չեն էլ կարող ունենալ, քանի որ իրենց բուրգը կառուցված է օլիգարխիկ հենասյուների վրա, ՀԱԿ-ը թերևս անցնի ավելի արմատական քայլերի։

-Առաջիկա ընտրություններին ՍԴՀԿ-ն սատարելո՞ւ է Լևոն Տեր-Պետրոսյանի թեկնածությունը, թե՞ հանդես է գալու առանձին թեկնածուով։

-Ինչպես 2008թ., այնպես էլ առաջիկա ընտրություններին մեր միակ թեկնածուն Լևոն Տեր-Պետրոսյանն է։

-Մարտի 1-ի հանրահավաքից հետո սկսեցին լուրեր շրջանառվել ՀԱԿ-իշխանություն համագործակցության մասին։ Մտավախություն չունե՞ք, որ ՀԱԿ-ի առաջնորդները գնացել են կամ կգնան նման քայլի։

-ՀԱԿ-ի առաջնորդներից մեկն էլ ես եմ և նաև կենտրոնական շտաբի անդամ եմ։ Ես բացառում եմ այդ համագործակցությունը, քանի որ եթե նման բան լիներ, առաջիններից մեկը ես տեղյալ կլիներ այդ համաձայնությունից։ Իհարկե, քաղաքականության մեջ որևէ բան չեմ բացառում. հնարավոր է, որ գա  մի պահ, երբ ինչ-որ հարցերի շուրջ իշխանություն-ընդդիմություն երկխոսությունը կայանա, բայց, հավատացեք, դա կարվի միայն երկրում անցնցում իշխանափոխություն իրականացնելու նպատակով։ Այլ խնդրով բանակցություններ ՀԱԿ-ի և իշխանության մեջ չի կարող տեղի ունենալ ունենալ։

-Այդ դեպքում ինչո՞վ եք պայմանավորում իշխանության տարբեր ներկայացուցիչների կողմից ՀԱԿ-ին արվող ուղղակի և անուղղակի ռևերանսները։

-Իսկապես, շուրջ 15 օր է, որ այդ ռևերանսներն արվում են, սակայն դա ո՛չ խոսում է իշխանության բարեփոխումների պատրաստակամության մասին, ո՛չ էլ վկայությունն է այն բանի, թե իբրև կա ինչ-որ կուլիսային համաձայնություն ՀԱԿ-ի և իշխանության միջև։ Սա թերևս նշանակում է, որ իշխանության ներսում կան մարդիկ, որոնք հասկացել են, որ կորցնում են իշխանությունը և փորձում են մի փոքր ավելի զուսպ լինել՝ դրսևորելով զգուշավորություն։

Արփի Մախսուդյան

http://www.cdaily.am/home/paper/2011_03_18/news/24413/

PS. Հյուրը Արարատ Մկրտչյանն է

«Վախենո՞ւմ եք ԱԱԾ-ից». Լյուդմիլա Սարգսյանին կանչել են ոստիկանություն

Այսօր ժամը 20.00-ի սահմաններում Ոստիկանության Կենտրոնի բաժնից զանգահարել են ՀԱԿ ներկայացուցիչ, Սոցիալ-դեմոկրատ հնչակյան կուսակցության ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանին և հրավիրել են ոստիկանություն: Այս մասին Epress.am-ին հայտնել է Լյուդմիլա Սարգսյանը:

Հարցին, թե ինչի համար են իրեն կանչում ոստիկանություն, Լյուդմիլա Սարգսյանին պատասխանել են, որ իր դեմ բողոք կա` կապված կուսակցության գործունեության հետ:

«Ես էլ ասացի, որ եթե կուսակցության գործունեության հետ կապված բողոք կա, ես ոչ թե ձեզ մոտ պետք է գամ, այլ դատախազություն: Ասացի նաև, որ շատ միամիտ փորձեր եք անում, եթե կարծում եք, որ նման ձևով կարելի է ինձ հետ խոսել»,- Epress.am-ի հետ հեռախոսազրույցում պատմել է Սարգսյանը:

Նրա խոսքով` ոստիկանությունից իրեն հայտնել են նաև, որ «շատ բաներ չեն ուզում հեռախոսով խոսել», ինչին Լյուդմիլա Սարգսյանը պատասխանել է. «Ինչի այդքան վախենո՞ւմ եք ԱԱԾ-ից»:

Ոստիկանությունից դարձյալ պնդել են, որ Սարգսյանը գնա իրենց մոտ, սակայն վերջինս հրաժարվել է դա անել` նշելով, որ միայն ծանուցագիր ստանալուց հետո կգնա ոստիկանություն:

Լյուդմիլա Սարգսյանը կարծում է, որ այս ամենը կապված է իր մարզային այցելությունների հետ:  ՍԴՀԿ ատենապետի խոսքով`  ԱԱԾ տեսախցիկները, որոնք իրենց ամենուր հետևում են, հավանաբար, ֆիքսում են, որ ակտիվ հանդիպումներ են տեղի ունենում մարզերում, «դրա համար էլ վախենում են»:

«Կարծում եմ, որ իրենց արածը միամտություն է: Այն մարդիկ, ովքեր երեք տարի է` պայքարի մեջ են, ոչնչից չեն վախենում, շատ լավ գիտեն իրենց իրավունքները, գիտեն պայքարի տրամաբանությունը և իրենց խոսքի ազդեցությունը: Այնպես որ, անիմաստ է նաև լիդերներից մեկին կանչել ոստիկանություն կամ ահաբեկել»,- ասել է մեր զրուցակիցը:

http://www.epress.am/2011/03/14/«վախենո՞ւմ-եք-աած-ից»-լյուդմիլա-սարգս/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+EpressNewsAM+%28Epress.am+%D5%86%D5%B8%D6%80%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6%D5%B6%D5%A5%D6%80%29

«Սոցիալ-տնտեսական ճգնաժամը Հայաստանում և երիտասարդության խնդիրները»

 

Հայ Ազգային Կոնգրեսի անդամ, ՍԴՀԿ անդամ, Առոջապահության նախկին նախարար Արարատ Մկրտչյանն այսօր «Սոցիալ-տնտեսական ճգնաժամը Հայաստանում և երիտասարդության խնդիրները» թեմայով սեմինար էր կազմակերպել:

Սեմինարին մասնակցում էին ՍԴՀԿ «Սարգիս Տխրունի» երիասարդական միության երիտասարդները:

Իր խոսքոի ընթացքում Մկրտչյանը նկատել է, որ այսօր բարձր պաշտոններ զբաղեցնող երիտասարդները  կառավարման դպրոցի ճանապարհը չեն անցել:

«Երիտասարդների համար մեր իշխանությունները նաև պրոբլեմ են ստեղծում: Ասում են՝ լավ ծառայել ես,  գնա աշխատի: Դրանով արջի ծառայություն են մատուցում երիտասարդներին, քանի որ նրանք, զբաղեցնելով բարձր պաշտոններ, բայց չունենալով բավարար հիմք` չեն կարողանում աշխատել»,- ասել է Մկրտչյանը:

Նա ընդգծել է այսօրվա երիտասարդության առջև ծառացած երեք հիմնական խնդիրները՝ նյութական, սոցիալական և մշակութային:

«Իշխանությունները խարսխված են բազեաարծիվական խնդիրների վրա, իսկ մնացած երիտասարդների խնդիրները անտեսված են: Եվ բյուջեով նույնիսկ «Բազեի» համար գումար են ամրագրել»,- ասել է բանախոսը՝  հավելելով, որ «ով արծիվ չի, ով բազե չի, այլ ուղղակի երիտաասարդ է, նրա խնդիրներն անտեսված են»:

Սեմինարին մասնակից երիտասարդները ևս փաստել են, որ այսօր երիտասարդների համար խնդիր է այն, որ իրենք կարողանան հնարավությունների շրջանակներում դրսևորվեն և իր իրենց վաղվա օրը տեսնեն:

Նրանց խոսքով՝ այդ վաղվա օրը չտեսնող երիտասարդը մի օր կթողնի ու կգնա Հայաստանից, ինչը հաճախակի բնույթ է կրում այսօր:

http://www.epress.am/2011/03/13/հայաստանում-չեն-անտեսվում-միայն-բազե/

Ամպագորգոռ հայտարարությունները մինչև ժողովրդի ոտքի կանգնելն են լինում

Ոստիկանապետ Ալիկ Սարգսյանը կառավարության վերջին նիստից հետո հայտարարել էր, թե «Փորձեք հեղափոխություն անել և կտեսնեք իմ վերաբերմունքը»: Ընդ որում` սա առաջին դեպքը չէր, երբ ոստիկանապետը նման հայտարարություններ է անում: Այս կապակցությամբ զրուցեցինք ԱԱ նախկին փոխնախարար, ՍԴՀԿ անդամ Գուրգեն Եղիազարյանի հետ:

- Ոստիկանապետ Ալիկ Սարգսյանը նախօրեին հայտարարել է, թե ինքը թույլ չի տա, որ Հայաստանում հեղափոխություն լինի: Ինչպե՞ս կմեկնաբանեք նրա հայտարարությունները:

- Ես նրան պարզապես խորհուրդ կտամ ուշադիր նայել իր կոլեգաների երեսներին: 30-40 տարվա բռնապետություններում իշխած ոստիկանապետերն անգամ թողեցին փախան այն բանից հետո, երբ ժողովուրդը ոտքի կանգնեց: Ես հիշում եմ Կիրգիզիայի ոստիկանապետին. մեկ օր առաջ նա հայտարարեց, թե մորթազերծ կանի բոլոր նրանց, ովքեր կհամարձակվեն դեմ դուրս գալ իշխանություններին, բայց հաջորդ օրը նա լուռ, գլխիկոր նստած էր, և ինչ-որ մարդիկ խփում էին նրա գլխին: Ես չեմ ցանկանա նույնը մեզ մոտ լինի. մեր աշխարհագրությունը դա թույլ չի տալիս: Այնուամենայնիվ, նման ամպագոռգոռ հայտարարությունները լինում են մինչև ժողովրդի ոտքի կանգնելը:

- Ձեր կարծիքով, եթե ժողովուրդը ոտքի կանգնի, ոստիկանապետն արդյո՞ք իր սպառնալիքը կիրականացնի, թե՞ ոչ:

- Ամեն տեղ էլ իշխանությունը սկզբում բորբոքված հայտարարում է, թե կխեղդի, այս կամ այն մայմունությունը կանի, ատամներ ցույց կտա: Դա բազմիցս ենք տեսել: Անգամ մարտի 1-ի սպանությունները չկոտրեցին ո՛չ ժողովրդի, ո՛չ էլ անգամ զոհվածների հարազատների կամքը: Ավելին` դատարանում մենք տեսանք, որ երբ «7-ի գործ»-ով իմ ընկերներին մարտի 1-ի սպանությունները կազմակերպելու մեղադրանքով բերեցին դահլիճ, սպանվածների հարազատները հոտնկայս ծափահարում էին նրանց, քանի որ գիտեին իրական մարդասպաններին: Այսինքն` այդ ծափերը թուք էր իշխանությունների երեսին: Այս ընթացքում ոչ մի բան չկոտրեց ժողովրդի կամքը` ո՛չ Ազատության հրապարակում 2008թ. մարտի 1-ի վաղ առավոտյան կատարված հարձակումն անմեղ ժողովրդի վրա, ո՛չ էլ հետագա խոշտանգումներն ու սպանությունները: Ընդհակառակը, այդ ամենը բոլորովին հակառակ ռեակցիան տվեց, և ժողովուրդը դուրս եկավ փողոց: Եթե իշխանությունները մտածում են, որ ոստիկաններն այդքան խելք չեն ունենա և ինչ-որ մեկի միլիարդները պաշտպանելու համար դուրս կգան սեփական ժողովրդի դեմ, չարաչար սխալվում են, որովհետև իր վերջո այդ ոստիկաններն էլ են ժողովրդի զավակները:

- Կարելի է ենթադրել, որ ոստիկանապետն, այսպիսով, զբաղված է քաղաքականությամբ, քաղաքական հայտարարություններ անելով: Որպես իրավապահ համակարգում աշխատած մարդ, Ձեր կարծիքով, ունի՞ նա դրա իրավունքը, թե՞ ոչ:

- Իհարկե, ոստիկանապետն իրավունք չունի նման հայտարարություններ անելու: Բայց հավանաբար նա չի հասկանում, թե որտեղ է աշխատում: Այս ընթացքում կատարվող այլանդակությունները, Կոնգրեսի ակտիվիստների վրա հարձակումները կանցնեն, կգնան: Հետո նրանք կսկսեն մեղանչել, թե հարձակվողն իրենք չեն եղել կամ էլ` չեն հասկացել, թե ինչ են անում, ինչ հրաման են կատարում: Ես կարծում եմ, որ իրենք այդքան խելք կունենան և ժողովրդի դեմ դուրս չեն գա, ուրիշի միլիարդները պաշտպանելու համար նրանք չեն ապականի իրենց ապագան: Կարծում եմ` կգիտակցեն այդքանը: Իսկ ամպագոռգոռ հայտարարությունները, քիթը քաղաքականության մեջ մտցնելը ժամանակավոր է:

- Իսկ Ձեր կարծիքով, հեղափոխությունն իրո՞ք վտանգավոր երևույթ է, որ իրավապահները պետք է պայքարեն դրա դեմ:

- Հայաստանում ոչ թե հեղափոխություն կլինի, այլ` սահուն իշխանափոխություն: Եթե իշխանությունները շատ թե քիչ տրամաբանություն ունենան, ապա չեն թողնի, որ դանակը ոսկորին հասնի: Մեր պահանջն օրինական է` արտահերթ նախագահական և խորհրդարանական ընտրություններ: Հարցնում եք` ինչո՞ւ: Ասեմ` Հայաստանում ո՛չ նախագահն է լեգիտիմ, ո՛չ խորհրդարանը: Իսկ մենք ցանկանում ենք, որ ե՛ւ նախագահը, ե՛ւ խորհրդարանը լինեն լեգիտիմ, լինեն ժողովրդի կողմից ընտրված: Պարզապես տեսեք, թե ինչ է կատարվում այն երկրներում, որտեղ նախագահներն ընտրված չեն: Ես ուզում եմ մեջբերել ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպան Մարի Յովանովիչի խոսքերը, ըստ որի` այն երկրներում, որտեղ իշխանությունները լեգիտիմ են, ժողովուրդը նրանց դեմ ոտքի չի կանգնում:

http://1in.am/arm/armenia_interview_12731.html

ԱԺ արտահերթ ընտրություններն էլ չեն լեգիտիմացնի Սերժ Սարգսյանի իշխանությունը

«Առաջին լրատվականի» զրուցակիցն է Հայ ազգային կոնգրեսի անդամ Սոցիալ-դեմոկրատ հնչակյան կուսակցության ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանը

- Տիկին Սարգսյան, մարտի 1-ի հանրահավաքում ՀՀ առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը հանրահավաքի անունից 15 կետից բաղկացած պահանջներ ներկայացրեց, որոնցում, ի թիվս իրավական հարցերի, ներառված էին նաև սոցիալական ոլորտին առնչվող պահանջներ: Իշխանությունները մինչ օրս անտեսել են Հայ ազգային կոնգրեսի ներկայացրած պահանջները և ծրագրերը: Ո՞րն է երաշխիքը, որ այս անգամ կարձագանքեն ՀԱԿ-ի պահանջներին:

- Իմ տեղեկություններով, իշխանությունների կողմից չի եղել արձագանք: Կարծում եմ` առաջիկայում էլ չի լինի: Այս իշխանությունը հիմնված է այնպիսի սյուների վրա, որ եթե ցանկանա էլ ինչ-որ բան փոխել, միևնույնն է, չի կարողանա դա անել: ՀԱԿ-ը  գիտակցում է, որ իշխանությունը չի կատարի այդ պահանջները, բայց առաջարկում է երկխոսություն: Իսկ այդ երկխոսության նպատակը երկիրը ճնշումներից զերծ պահելն է: Եթե նրանք ի վիճակի չեն բավարարելու ՀԱԿ-ի առաջարկած երկխոսության պահանջը, ապա հետագա զարգացումների պատասխանատվությունն ընկնում է նրանց վրա: Վստահ եմ, որ ցանկության դեպքում նրանք կարող են գոնե մինչև մարտի 15-ը ազատել բոլոր քաղբանտարկյալներին: Երկխոսությունը իշխանության և ընդդիմության միջև հնարավորություն կտա անցկացնել անցնցում իշխանափոխություն` ՀՀ նախագահի և Ազգային ժողովի արտահերթ ընտրությունների տեսքով: Իսկ ընտրությունների արդյունքները ցույց կտան, թե ժողովուրդն ում է վստահում: Մենք գործ ունենք մի իշխանության հետ, որն ընտրված չէ, պատասխանատվություն չի կրում ժողովրդի առջև և հակված չէ ծառայելու ժողովրդին: Այս իշխանությունը հիմնված է քրեաօլիգարխիկ համակարգի վրա: Եթե այսօր Սերժ Սարգսյանը փորձի կատարել ՀԱԿ-ի ներկայացրած պահանջները, իշխանության սյուները տապալվելու են: Այն պահանջները, որոնք ներկայացրեց Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, ես համարում եմ մեր հասարակության պահանջները: Իշխանությունները երկիրը ղեկավարում են տղայական մեթոդներով և չեն կարող հաղթահարել ժողովրդի և իրենց միջև ստեղծված անջրպետը:

- Իսկ չե՞ք կարծում, որ արտաքին աշխարհի աչքում սեփական իշխանությունը լեգիտիմացնելու նպատակով Սերժ Սարգսյանը կարող է անցկացնել ԱԺ արտահերթ ընտրություններ, թվանկարչությամբ ձևավորել նոր խորհրդարան և լուսանցք մղել ընդդիմադիր Հայ ազգային կոնգրեսին:

- Ես չեմ կարծում, որ նույնիսկ ԱԺ արտահերթ ընտրությունների միջոցով Սերժ Սարգսյանին կհաջողվի լեգիտիմացնել իր իշխանությունը: Եթե նա փորձի ձևավորել նոր խորհրդարան, այնպես է անելու, որ այնտեղ հայտնված ուժերից առաջիկա ՀՀ նախագահի ընտրություններում ստանա աջակցություն: Հայ ազգային կոնգրեսը պահանջում է անցկացնել ՀՀ նախագահի արտահերթ ընտրություններ:

Ինչ վերաբերում է ՀԱԿ-ին լուսանցք մղելուն, ես կարծում եմ, որ Սերժ Սարգսյանը շատ լավ հասկանում է, թե ինչ գրագետ ընդդիմության հետ գործ ունի: Նա այլևս չի կարող ժողովրդի աչքին «թոզ փչել», քանի որ Հայ ազգային կոնգրեսը գրագետ ձևով աշխատում է ժողովրդի հետ: Օր օրի ավելանում է գիտակից, իր իրավունքների համար պայքարող քաղաքացիների թիվը, և բոլորն են հասկանում, որ ԱԺ արտահերթ ընտրություններ անցկացնելով հնարավոր չէ թոթափել ներքաղաքական լարվածությունը Հայաստանում:

- Երեք տարի է անցել  2008թ. ՀՀ նախագահի կեղծված ընտրություններից, սակայն Հայ ազգային կոնգրեսն իր պայքարը շարունակում է ոչ միայն ակցիաներ և հանրահավաքներ կազմակերպելով, այլև` մարզային այցերով և բնակչության հետ ունեցած հանդիպումներով: Ընդ որում` մարզեր կատարած այցերի ժամանակ էլ իրավապահները փորձում են ճնշումների միջոցով բնակիչներին հետ պահել ՀԱԿ-ի ներկայացուցիչների հետ հանդիպումներից: Ըստ Ձեզ` ի՞նչ պետք է անել մարզերի բնակիչներին տեղեկատվական շրջափակումից դուրս բերելու, նրանց բավարար չափով իրազեկելու համար:

- Շուրջ տասներեք տարի Հայաստանում իշխանությունը բռնազավթված է, և այդ հանգամանքը խոր հետք է թողել ժողովրդի հոգեբանության վրա: Մարզային հանդիպումների ժամանակ մենք տեսնում ենք, որ ամեն ինչ կորած չէ: Մարդիկ հետաքրքրվում են, հարցեր են տալիս, մտահոգություններ արտահայտում: Նրանք հիմա ավելի վճռական են տրամադրված, քան` նախկինում: Մարզերի բնակիչներն էլ են սկսել հասկանալ, որ այս իշխանությունների օրոք հնարավոր չէ իրականացնել որևէ բարեփոխում, որ նրանք վարում են ազգադավ քաղաքականություն: Ես չեմ կասկածում, որ հայ մարդը ազատատենչ է և պատրաստ է տեր կանգնել իր իրավունքներին: Իշխանությունները փորձում են ստեղծել այն թյուր կարծիքը, թե Հայաստանում հեղափոխության նախադրյալներ չկան: Այդ հեղափոխական ձգտումներն ինչ-որ չափով զսպել է ՀԱԿ-ը, որը ցանկության դեպքում կարող էր բորբոքել:

- Սակայն այսօր նույնիսկ «Ժառանգություն» և Հայ հեղափոխական  դաշնակցություն կուսակցությունների ներկայացուցիչները չեն խորշում խոսել հեղափոխությունից: Մասնավորապես` դաշնակցական Վահան Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ համաշխարհային պատմության փորձը ցույց է տալիս, որ ոչ մեկին չի հաջողվել օրորոցում խեղդել հեղափոխությունը: Նա նաև նշել է, որ եթե դա մեզ հաջողվի, ցույց կտանք, որ ունիկալ ազգ ենք:

- Երբ ՀՅԴ-ի և «Ժառանգության» ներկայացուցիչները խոսում են, որ ընդդիմությունը պետք է միավորվի, ինձ զարմացնում են նման հայտարարությունները: Ընդդիմությունը միավորվել է վաղուց: Նրանք, ովքեր գիտակցում են, որ այս համակարգի դեմ պետք է միավորվել, միավորվել են: Ես չեմ նկատել, որ Դաշնակցությունը պայքարի Սերժ Սարգսյանի դեմ: «Ժառանգությունը» եթե ընդդիմություն է և ուզում է պայքարել Սերժ Սարգսյանի ռեժիմի դեմ, կարող է միանալ Հայ ազգային կոնգրեսին: Եթե «Ժառանգությունն» ուզում է պայքարել միայնակ, կարող է այդպես էլ պայքարել, և դրան ոչ ոք չի խոչընդոտում:

- Ոստիկանությունն այսօր ձեռք է բարձրացնում նույնիսկ ԱԺ պատգամավորների վրա, ՀՀ քաղաքացիներին պարբերաբար փորձում են ճնշումների միջոցով հետ պահել հանրահավաքներից: Չե՞ք կարծում, որ իշխանական համակարգում էլ են սկսվել խմորումներ և անվերահսկելի գործընթացներ:

- Այդ ամենը ցույց է տալիս, որ մեր երկրում իրավապահ մարմինները չեն հարգում Սահմանադրությունը, օրենքները և մարդու հիմնարար իրավունքները: Եթե նույնիսկ ԱԺ պատգամավորի վրա են ձեռք բարձրացնում, դա նշանակում է, որ հենց իշխանական ճամբարում կա լուրջ խուճապ: Եվ դա ցույց է տալիս, որ իշխանությունները չեն տիրապետում իրավիճակին: Իշխանությունն այսօր այլևս մոնոլիտ չէ և կարող է փլվել նույնիսկ մեկ օրում:

- Վերջերս հետաքրքրություն են առաջացրել ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպան Մարի Յովանովիչի ելույթները, որոնցում կան հստակ ուղերձներ քաղաքացիական հասարակությանը: Ինչո՞ւ է , ըստ Ձեզ, Արևմուտքը սկսել հետաքրքրվել մեր երկրում ժողովրդավարական գործընթացներով:

- Արևմուտքը, շատ երկրներում  աջակցելով բռնապետական ռեժիմներին, հասավ նրան, որ ժողովուրդը ոտքի կանգնեց, որպեսզի ազատվի այդ ռեժիմներից: Այդ նույն վտանգը Արևմուտքը տեսնում է նաև Հայաստանում:

http://1in.am/arm/armenia_interview_12717.html

Սերժ Սարգսյանը պատրաստ է զիջումների

ՍԴՀԿ ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանը «Առաջին լրատվականի» հետ զրույցում անդրադարձավ Սերժ Սարգսյանի հայտարարությանը, թե ԼՂ խնդրում Բաքվի դիրքորոշման մեջ որոշակի առաջընթաց կա, և մոտ ապագայում հնարավոր կլինի որոշակի համաձայնության հասնել ԼՂ խնդրի կարգավորման սկզբունքների շուրջ:

«Շատ հստակ է, որ բանակցային գործընթացում որևէ խնդիր չկա: Խնդիրը Ալիև-Մեդվեդև հարթության մեջ է, իսկ Սերժ Սարգսյանն ամեն ինչի հետ համակերպվում և համաձայնում է: Ու քանի որ երկրի ներսում իրավիճակը շատ ծանր է, նա իշխանությունը պահելու խնդիր ունի, ուստի` ինչպես նախկինում, այնպես էլ այսօր պատրաստ է զիջումների գնալու»,- նշեց ՍԴՀԿ ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանը:

Ըստ նրա` ակնհայտ է, որ այսօր տրվող յուրաքանչյուր լուծում չի լինի ի նպաստ ԼՂՀ-ի:

http://1in.am/arm/armenia_foreignpolicy_12694.html

ՀԱԿ-ն ուզենար՝ հեղափոխությունը պատրաստ էր

Շատ տրամաբանական է, որ  երեկ ՀՀ ոստիկանապետն ասել է, թե հեղափոխությունների նկատմամբ սիմպատիա չունի, որովհետեւ հեղափոխությունը ցնցում է… Մինչեւ վերջին պահն էլ իշխանությունը պետք է փորձի ժողովրդին համոզել, որ Հայաստանում հեղափոխական տրամադրություններ չկան: Դրանով փորձում են ժողովրդի ռադիկալ տրամադրությունները մեղմել: Կույր պետք է լինել, որպեսզի չտեսնել, թե իրականում Հայաստանում ինչքան են հեղափոխական տրամադրությունները հասունացած: Եվ դա կարող է շատ ավելի շուտ հասունանալ, եթե Հայ ազգային կոնգրեսը լուրջ աշխատանք չտաներ ժողովրդի հետ եւ երբեմն զսպեր նրա ռադիկալ տրամադրությունները:

Բայց գալիս է մի պահ, երբ արդեն ամբողջ ժողովուրդն է հասկանում, որ ոչ մի դրական սպասելիք այս իշխանությունից ակնկալել չի կարող. օր օրի սոցիալական վիճակը ծանրանում է, ավելին՝ ահագնացող է դարձել: Եվ եթե Հայաստանը լքում են՝ միայն այն պատճառով, որ ոչ մի ապագա չեն տեսնում երկրում, դա արդեն իսկ հուշում է մեզ, որ երկրում հասունացել են հեղափոխական տրամադրությունները: Ինչու ոչ, եթե ժողովուրդը ցանկանում է, ապա միանշանակ այն կիրագործվի: Եթե այս պահին ժողովուրդն իր կամքն արտահայտի, եւ իշխանությունները, ինչպես նաեւ ոստիկանությունը փորձեն զսպել իրենց հայտնի մեթոդներով, դա ավելի կարագացնի հեղափոխական  գործընթացը:

Եվ սահուն իշխանափոխությունը կդնեն վտանգի տակ, իսկ ՀԱԿ-ն այսօր ուզում է սահուն իշխանափոխություն՝ ժողովրդի ցանկությամբ ու պահանջով: Վերջերս որոշ քաղաքական շրջանակներ հեղափոխությունը բացառում են մեր երկրում, դա նաեւ կապելով մեր մենթալիտետի հետ: Բայց Սերժ Սարգսյանի եւ Ռոբերտ Քոչարյանի մենթալիտետը խիստ տարբերվում է հայ ժողովրդի մենթալիտետից:

Էնպես որ, թող չփորձեն իրենց մենթալիտետը փաթաթել մեր վզին: Մեր ժողովուրդը ազատատենչ ժողովուրդ է, արժանապատիվ ժողովուրդ է, եւ այն ստորացված վիճակը, որ այսօր կա Հայաստանում, եւ ժողովուրդը ընչազուրկ է, դա մեր ժողովրդին հուշում է, որ պետք է մտածել ապագայի համար: Ժողովուրդը ռադիկալ տրամադրությունների մեջ է, որովհետեւ այլընտրանք չի տեսնում, քան իշխանափոխությունն է: Հետեւաբար էդ իշխանափոխությունը տեղի կունենա: Իսկ որոշ մարդիկ սխալ են հասկանում «հեղափոխություն» արտահայտությունը: Ի վերջո հեղափոխություն՝ դա չի նշանակում արյունահեղություն, ալան-թալան, ջարդ ու փշուր, դա նաեւ ժողովրդի կամքի արտահայտումն է: Հեղափոխություն՝ նշանակում է բարեփոխում: Եթե ընդառաջ չգնան ժողովրդին, չեմ կարծում, թե կգտնվի թեկուզ մի քաղաքական ուժ, որը կկարողանա զսպել էդ տրամադրությունները:

Լյուդմիլա ՍԱՐԳՍՅԱՆ-ՍԴՀԿ Ատենապետ

http://www.hraparak.am/2011/03/11/hakn-uzenar-hexapoxutyune-patraster/

Նրանք մոռանում են, որ իրական իշխանությունն այս երկրում ժողովուրդն է

Հայ ազգային կոնգրեսի մաս կազմող ՍԴՀԿ ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանը մեզ հետ զրույցում, հակադարձելով իշխանությունների պնդումներին, թե ուլտիմատումների լեզվով չպետք է իրենց հետ խոսել, նշեց.

«Նրանք մոռանում են, որ իրական իշխանությունն այս երկրում ժողովուրդն է, և այս պահանջը ժողովրդի քվեարկությամբ ու ժողովրդի ցանկությամբ է ներկայացվել. դա Հայ ազգային կոնգրեսի պահանջը չէր, այլ ժողովրդի:

Եվ վերջին հաշվով՝ իշխանությունը բռնազավթած մարդիկ իրավունք չունեն խոսելու իշխանության անունից, մանավանդ որ այդ վերջնագրի պահանջները իրենք են ստեղծել»:

Իսկ խորհրդարանական ընդդիմությանը տիկին Սարգսյանը հակադարձեց. «Ինձ համար ծիծաղելի է առնվազն ՀՅԴ պահվածքը: Կա իրական խնդիր՝ իշխանությունը բռնազավթած մարդկանցից երկիրն ազատելու, իշխանությունը ժողովրդին վերադարձնելու: Մենք հիմա դրանով ենք զբաղված: Եթե իրենք համամիտ են մեզ հետ, այս պայքարը կարող են մեզ հետ միասին շարունակել. միայն ուրախ կլինենք:

Բայց նրանց կողմից դեռ նման միտում չեմ տեսնում»,- ասաց տիկին Սարգսյանը:

http://1in.am/arm/armenia_politics_11732.html

ՍԴՀԿ հայտարարությունը

Սիրելի հայրենակիցներ, 2008 թ. կեղծված նախագահական ընտրությունների արդյունքում բարձրացած համաժողովրդական ցասման ալիքը խեղդելու նպատակով, ոչ լեգիտիմ, հանցագործ, արյան ծարավ վարչախումբը ոտնահարելով ժողովրդի սահմանադրական իրավունքը, մարտիմեկյան սպանդով, բռնությամբ և մեր ընկերների ապօրինի ձերբակալություններով փորձեց ճնշել ժողովրդի արդարացի ցասումը ու ստրակական լծի մեջ պահել Հայաստանի ազատ և հպարտ քաղաքացուն:
Իշխանության հերթական բռնազավթման խնդիրը լուծված համարելով, հանցագործ կլանը հերթական ավերիչ հայացքն ուղղեց դեպի գյուղն ու գյուղացու սրբության սրբոցը` հողը: Քոչարյանասերժական իշխանավարման տարիներին գյուղերը դատարկվեցին: Հայաստանը կանգնեց ֆինանսա-տնտեսական խոր ճգնաժամի և սոցիալական աղետի առջև:
Իշխանությունների անտարբեր և բիրտ հայացքի ներքո անտուն և անտեր մուրացկանների մի ամբողջ բանակ է շրջում երկրում, որոնց սոված աչքերն ակամայից ասում են. Մենք ոչ մեկին պետք չենք:
Մենաշնորհային, հանցավոր տնտեսվարման արդյունքում գնաճը ոչ միայն չի զսպվում, այլև օրենքների մեջ նորանոր փոփոխությունների միջոցով այն խրախուսվում է և ավելի վատթարացնում ժողովրդի սոցիալական վիճակը: 2010թ. դրությամբ Հայաստանում գնաճը կազմել է 10.6 տոկոս, իսկ կենսական առաջին անհրաժեշտության և պարենային ապրանքների դեպքում այն գերազանցում է 44 տոկոսը:
Մաքսային և հարկային ապազգային քաղաքականության, տնտեսական առողջ մրցակցության բացակայության արդյունքում, ոչնչացման եզրին են կանգնած մանր և միջին բիզնեսը: Հանցագործ ռեժիմը նպատակաուղղված ոչնչացնում է տնտեսվարողների այն հատվածը, որը Հայաստանում ձևավորում է միջին խավը, խոչնդոտելով երկրի քաղաքացիական հասարակության և ազատ մտածելակերպի ձևավորմանը:
Հայաստանը դադարել է գրավիչ լինել հայ գործարարի համար: Արդեն իսկ փաստ է, որ 100 և ավելի գործարարներ իրենց բիզնեսը տեղափոխել են Վրաստան: Տեղի է ունենում հայկական կապիտալի աննախադեպ արտահոսք:
Տարօրինակ և անհասկանալի է, որ այս ամենին անտարբեր ու անհաղորդ են մնում “ աշխատավորների պաշտպան “ իշխանություններին սերտաճած արհմիությունները:
Հայրենակիցներ`
ա.Սոցիալական արդարության բացակայությունը
բ. Հասարակության ընդգծված բևեռացումը
գ. Գործազրկությունն ու օրեցօր խորացող աղքատությունը

դ. Իրավական արդարության և պաշտպանվածության, ինչպես նաև, ապագային միտված հավատի բացակայությունը շատերին մղում է բռնել պանդխտության ճանապարհը:
Երկրում ստեղծված աղետալի իրավիճակի պատասխանատուն ոչ լեգիտիմ կոռումպացված իշխանությունն է:
Իշխանական կլանի հանցագործ անտարբերության ներքո օրեցօր ավելացող սոցիալական ու իրավական դժգոհությունների ալիքը սպառնում է վերաճել համազգային անհնազանդության:

Հայրենակիցներ`

Ազատությունն ու իրավունքը եթե չի տրվում, ապա այն վերցնում են:

Եվ ուրեմն հանուն անկախ Հայաստանի ու նրա ժողովրդի` Պայքար Պայքար Մինչև Վերջ

Սոցիալ Դեմոկրատ Հնչակյան Կուսակցության Կենտրոնական Վարչություն

http://www.1in.am/arm/armenia_politics_10830.html

ԱՍՈՒԼԻՍ՝ ԼԵՌՆԻԿ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ ԵՎ ԼՅՈՒԴՄԻԼԱ ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Փետրվարի 21-ին «Հայելի» ակումբում հյուրընկալվել էին Լյուդմիլա Սարգսյանը («Սոցիալ-դեմոկրատ Հնչակյան» կուսակցություն) և Լեռնիկ Ալեքսանյանը («Հանրապետական» կուսակցություն): Թեման՝ «Ներքաղաքական գործընթացներ. կոալիցիոն համաձայնություն, ընդդիմության աշխուժացում»:

Վարող.-Բարև՛ ձեզ, շնորհակալ եմ, որ հրավերն ընդունեցիք, այսօր մեր հյուրերն են Լեռնիկ Ալեքսանյանն ու Լյուդմիլա Սարգսյանը: Ներքաղաքական դաշտում ակտիվություն է նկատվում, ինչո՞վ է դա պայմանավորված, ընդհանուր առմամբ ինչպե՞ս կգնահատեք՝ նկատի ունենալով կոալիցիոն հուշագիրը և վերջին հանրահավաքները: Խնդրեմ, տիկին Սարգսյան:

Լ. Սարգսյան.-Ներքաղաքական աշխուժությունը, բնականաբար, տեսանելի է, և դա ոչ միայն կապված է այն հանգամանքի հետ, որ իշխանական հատվածում համաձայնագիր կնքվեց, և վերահաստատվեց կոալիցիայի գործունեությունը, և նույնիսկ ամրագրվեց, որ կոալիցիոն կուսակցությունները նախագահական ընտրություններում աջակցելու են Սերժ Սարգսյանին, մի փոքր խոսենք այդ մասին, հետո՝ ընդհանուր զարգացումների մասին… Ըստ իս՝ իշխանություններն ավելի արագ ու ավելի տեսանելի են համարում արտահերթ ընտրությունները և շատ արագ փորձում են պատրաստվել արտահերթ ընտրություններին, քան ընդդիմությունը: Ինչ վերաբերում է ստորագրված փաստաթղթին, ես կարծում եմ, որ իշխանությունների այսօրվա կեցվածքը հուշում է, որ այնքան էլ ինքնավստահ չեն գալիք ընտրությունների հետ կապված և իշխանության պահպանման գործում: Հակառակ դեպքում կոալիցիայի վերահաստատման հետ կապված համաձայնագրի ստորագրման կարիք, պարզ է, որ չէր լինի, անհրաժեշտ չէր լինի: Նաև կարծում եմ, որ սա ևս մի փաստ է, որ կուսակցությունները, հատկապես այն կուսակցությունները, որոնք աջակցում են իշխանություններին կամ համագործակցում են իշխանական հատվածի հետ, բացարձակ անկախ չեն, և տարբեր միջոցներով նրանք կարողանում են ինքնուրույն գործունեությունը կասեցնել և ներքաշել իրենց պրոցեսների մեջ և օգտագործել ըստ անհրաժեշտության: Ինչ վերաբերում է ԲՀԿ-ին, տեսանելի է, որ Գգաիկ Ծառուկյանը երկար ժամանակ փորձում էր իր ինքնուրույնությունը պահպանել, քանի դեռ դա նրան պարտադրված չէր: Ես չեմ համարում, որ այդ պայքրն ընթանում էր Սերժ Սարգսյան-Գագիկ Ծառուկյան հատվածում կամ ՀՀԿ-ԲՀԿ հատվածում, շատ ավելի հակված եմ մտածելու, որ դա Ռոբերտ Քոչարյան-Սերժ Սարգսյան հակասությունների արտահայտումն էր, որի արդյունքում ԲՀԿ-ը, տվյալ դեպքում՝ Գագիկ Ծառուկյանը, ուղղակի խաղաքարտ էր Ռոբերտ Քոչարյանի ձեռքում, որը նա օգտագործեց ըստ անհրաժեշտության, և հավանաբար Սերժ Սարգսյանի հետ որոշակի համաձայնության են եկել, և այս պահի դրությամբ ԲՀԿ իրականում իր անկախ քաղաքական գործունեության հնարավորությունը կորցրեց. դա առայժմ, բնայց ես կարծում եմ, որ պարտադրված համագործակցությունը հավատարմության երաշխիք չէ, և մենք դեռ կարող ենք սպասել զարգացումների: Ինչ վերաբերում է ընդհանուր քաղաքական ակտիվությանը, դա ևս ես չեմ կապում ընտրությունների հետ, ավելի շաըտ վերագրում եմ երկրի ներսում սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական ճգնաժամին: Խիստ սրվել են ռադիկալ տրամադրությունները, ժողովուրդը շատ խորը աղքատության մեջ է և այլևս ցանկություն չունի այդ կերպ ապրելու, իսկ իշխանությունը կամ չի ցանկանում կամ ուղղակի ի վիճակի չէ այլ կերպ ղեկավարելու, և, բնականաբար, խթանված է արտագաղթը, որը նույնպես ես պատահական չեմ համարում, եթե ամեն ինչ աչվում է, որ ոչնչացվի միջին և մանր բիզնեսը, որոնք մեր երկրում ձևավորում է միջին խավը, և դա հասարակության այն հատվածն է, որն ազատ մտածելակերպ ուներ և նախընտրական կաշառքներից կախվածություն չուներ, հետևաբար ամեն ինչ արվում է, որ ազատ մտածող մարդը Հայաստանում ոչնչանա, Հայաստանը լքի, և դրա մեջ ես շատ մեծ վտանգ եմ տեսնում, որովհետև արտագաղթն աննախադեպ է, մեզ նման փոքրաքանակ ժողովրդով բնակեցված երկրի համար դա նաև անվտանգության խնդիր է: Այսօր կարող ենք արդեն փաստել, որ սահմանամերձ գյուղերը համարյա թե դատարկված են, մենք շատ ենք շրջում շրջաններով, գյուղերով, և այն հուսահատությունը, որ տիրում է գյուղում, ուղղակի աննկարագրելի է, և դրա հետ կապված բնական է, որ քաղաքական դաշտը պիտի ակտիվանա, և պիտի փորձենք խնդիրներին լուծումներ տալ:

Լ. Ալեքսանյան.-Իրոք, քաղաքական դաշտում ակտիվություն է նկատվում, և այդպես էլ պիտի լիներ, իրոք կան պրոբլեմներ՝ սկսեմ տիկին Սարգսյանի ասածի վերջից՝ իրոք կան պրոբլեմներ և՛ երկիրի ներսում, և՛ արտաքին մարտահրավերների տեսքով, և երկրի նախագահի, իշխանությունների քաղաքականությունը հենց դրանից էլ բխում է: Ես հենց սկզբից ասեմ, որ շատ դրական եմ համարում ԲՀԿ-ՀՀԿ հարաբերությունների հստակեցումը, և եթե մի քիչ ավելի խորը նայենք և վերլուծենք, համենայն դեպս՝ ես այդպես եմ մտածում, որ դա ոչ այն Սերժ Սարգսյանին էր անհրաժեշտ… Գագիկ Ծառուկյանը կամ ԲՀԿ չի ասել, որ ինքը չի պաշտպանելու Սերժ Սարգսյանին: Ժամկետների հետ կապված՝ այսօր, վաղը կամ մյուս օրը, դա հստակեցում է, որպեսզի այսօր մեր ժողովուրդը լինի ավելի կողմնորոշված, ավելորդ լարվածություններ տեղերում, համայնքներում… Որովհետև արդեն կային… Մենք շատ լավ գիտենք՝ վերևներում մարդիկ դիվանագիտություն, հարաբերություններ են կարգավորում, ներքևում հասարակ ժողովուրդը…

Վարող.-ԲՀԿ-ի և ՀՀԿ-ի շարքայի՞ն անդամների մեջ նկատի ունեք:

Լ. Ալեքսանյան.-Շարքային անդամների մեջ, և սա հստակեցում էր, որը, ես կարծում եմ, բխում էր և՛ ԲՀԿ-ի, և՛ ՀՀԿ-ի, և՛ մեր ժողովրդի շահերից, և ավելի լավ, ավելի ոչ լարվաշ ընտրություններ անցկացնելու համար էր: Սա մեկ: Պրոբլեմներն այսօր… Կա կոռուպցիա, կա աղքատություն, կա արտագաղթ՝ սա ոչ ոք չի ժխտում, հանրապետության նախագահն էլ չի ժխտում, որ այս երևույթները կան, և հանրապետության նախագահը բացահայտ պաշտոնապես հայտարարում է, որ կան պրոբլեմներ, նույնիսկ՝ չինովնիկների կողմից պետական բյուջեի վատնումներ և այլն, ուրեմն՝ արդեն կա այս երևույթը, սա արդեոն դրական է, և կա նաև այն տրամադրվածությունը, որով պետք է պայքարել այս երևույթների դեմ: Լարվածությունը, ավելի շուտ՝ այսօրվա ակտիվությունը ես նախընտրական պրոցեսների հետ եմ կապում՝ և՛ իշխանական կուսակցությունների մեջ ակտիվությունը, և՛ ընդդիմության, և՛ հանրահավաքների հետ կապված, հիմնականում դա կապված է ընտրությունների, նախընտրական պատրաստության հետ՝ գումարած նաև այն երևույթները, որոնք կատարվում են ընդհանրապես աշխարհում: Ինչ խոսք, ազդում են նաև ընդվզումներն արաբական երկրներում, ազդում են նաև ներքաղաքական պրոցեսները, սրանք բոլորը գալիս են ասելու, որ կա ակտիվություն, և դա բնական եմ համարում: Եվ ասեմ, որ այդ ակտիվությունը ես բացասական չեմ համարում, սա դրական է, եթե լինի իրոք առողջ, լավ ակտիվություն, որովհետև վիճաբանությունների մեջ են ծնվում ճշմարտությունը, ճիշտ ուղին:

Վարող.-Համաձա՞յն եք, որ ընդամենը շարքայինների…

Լ. Սարգսյան.-Ւհարկե ո՛չ, երբեք շարքային կուսակցականը նման հակասության մեջ չի մտնի մեկ այլ քաղաքական ուժի շարքայինի հետ, եթե վերևներում ամեն ինչ նորմալ լինի ու տեսանելի: Ինչ վերաբերում է նրան, որ Սերժ Սարգսյանն ընդունում է պրոբլեմները, ես դա ոչ թե դրական եմ համարում այն առումով, որ Սերժ Սարգսյանն ընդունում է, այլ դրական եմ համարում այն առումով, որ հասարակությունը դա շատ լավ տեսնում է և պահանջում է խնդիրների լուծում, ուրեմն՝ խնդիրներն այնքան ցցուն են, որ դա հնարավոր չէ ոչ միայն չընդունել, այլև նա ուղղակի ստիպված է ընդունել:

Վարող.-Հիմա ա ու՞մ հաղթանակն էր կամ պարտությունը՝ ՀՀԿ-ի՞, թե՞ ԲՀԿ-ի:

Լ. Սարգսյան.-Ես համարում եմ, որ սա ԲՀԿ-ի պարտությունն էր, որովհետև այդ համաձայնագրի ստորագրմամբ ԲՀԿ իրեն լրիվ կախվածության մեջ է դնում ՀՀԿ-ից, և եթե Գագիկ Ծառուկյանը նախկինում հայտարարում էր, որ 50+1 ձայն է հավաքելու ԱԺ-ում, ապա այսօր արդեն հասկանալի է, որ նա կստանա այնքան ձայն, ինչքան կտրամադրվի ՀՀԿ-ի կողմից: Ավելին ասեմ՝ այս փաստն արդեն իսկ խոսում է այն մասին, որ եթե մենք գնանք հերթական ընտրությունների, արդեն իսկ ընտրությունները կեղծված են լինելու, կարծես թե իշխանություններն արդեն իրենց մեջ բաշխել են…

Վարող.-ՀՀԿ շահա՞ծ է դուրս եկել:

Լ. Սարգսյան.-Այս պահի դրությամբ՝ այո, բայց տուժում է մեր ամբողջ ազգը, մեր երկիրը, մեր երկրի ապագան:

Վարող.-Դա հնարավորություն չի՞ տալիս արմատական ընդդիմությանը, որ մի ուղղությամբ պայքարը գնա, քանի որ արդեն հստակ է, որ երկու ուժեր չեն, մի ուժ է, և արդյոք պայքարն ավելի հե՞շտ չի լինի:

Լ. Սարգսյան.-Բնականաբար, ընդդիմությունը շատ լուրջ խնդիրներ ունի, բայց մենք ասել ենք և նորից կրկնում ենք՝ մենք ամեն ինչ պիտի անենք, որ գնանք հերթական ն նախագահական և պառլամենտական ընտրությունների, որովհետև արդեն տեսանելի է, որ հերթական ընտրությունները հերթական կեղծիք են արձանագրելու:

Վարող.-Հերթական չէ, արտահերթ:

Լ. Սարգսյան.-Չէ, հերթականի դեպքում հերթական կեղծիքն է արձանագրվելու: Մինչև չփոխվի համակարգը, մինչև արտահերթ ընտրությունների միջոցով ընդդիմությունը չկարողանա արտահայտել ժողովրդի սահմանադրական իրավունքը, հաստատել այդ իրավունքը, ոչ մի ընտրություն Հայաստանում այլևս…

Վարող.-Ես ուզում եմ հասկանալ՝ ՀԱԿ-ի, ՀՅԴ-ի պայքարն ավելի հե՞շտ է լինելու: ՀԴՅ ասում էր, որ ոչ, սա տանում է կենտրոնացման, և շատ ավելի դժվար է լինելում, և անընդունելի է դա:

Լ. Սարգսյան.-Ես մտածում եմ, որ ՀՅԴ խոսում է հերթական ընտրությունների մասին, մենք խոսում ենք արտահերթ ընտրությունների մասին: Դրանք մի քիչ տարբեր մոտեցումներ են: Իսկ ինչ վերաբերում է այն կուսակցություններին, որոնք հայտարարում են, որ ընդդիմություն են, արտահայտված ընդդիմություն այսօր կա դաշտում, ինստիտուցիոնալիզացված ընդդիմությունը ՀԱԿ-ն է, որն առ այսօր կայունության երաշխիք է եղել երկրում, կարողացել է վերահսկել մարդկանց դժգոհությունները, կարողացել է ուղղորդել՝ լավ առումով, որ ցնցումների չտանի երկիրը, բայց ռադիկալ տրամադրությունները…

Վարող.-Այսինքն՝ ամենացանկալի ընդդիմությունն է:

Լ. Սարգսյան.-Ես այդպես եմ համարում, բայց չեմ բացառում նաև, որ և՛ ՀՅԴ, և՛ այլ քաղաքական ուժեր, որոնք հայտարարում են, որ ընդդիմություն են, շատ ավելի ակտիվ պայքարի մեջ կմտնեն, նաև չեմ բացառում, որ եթե նրանց նպատակները համընկնում են ՀԱԿ-ի որդեգրած նպատակներին, կգա մի պահ, որ ցանկություն կունենան կա՛մ միավորվելու, կա՛մ ակտիվ համագործակցելու, որովհետև առանձին-առանձին համակարգի դեմ պայքարելն ուղղակի անհնար է:

Լ. Ալեքսանյան.-Ես չասացի՝ միայն շարքային, ես ասացի՝ նա և շարքային, ես ասացի, որ ԲՀԿ-ին էլ էր դա ձեռնտու, ՀՀԿ-ին էլ, և, իմ կարծիքով, նա և ընդդիմությանը: Ես զարմանում եմ, որ ընդդիմությունը դժգոհ է…

Լ. Սարգսյան.-Մենք դժգոհ չենք:

Լ. Ալեքսանյան.-Դժգոհ է, որ ԲՀԿ և ՀՀԿ միացել են, այդ դժգոհությունը պարզ զգացվում է և՛ մամուլում, և՛ մարդկանց հետ խոսակցություններից: Ես նա և հասկանում եմ, որ կան քաղաքական տեխնոլոգիաներ, որ պիտի օգտագործվեն, հակազդեցություններ, որ պիտի օգտագործվեն, բայց ընդհանուր առմամբ, ընդհանուր քաղաքականության մեջ եթե դա հստակ է և՛ ընդդիմության, և՛ իշխանությունների համար, այսօր ես ասեմ, որ իշխանություններին շատ ձեռնտու է, որ ընդդիմությունը հստակեցնի հարաբերությունները միմյանց հետ, որ իմանան՝ ՀՅԴ ի՞նչ է ուզում, «Ժառանգությու՞նն» ինչ է ուզում և այլն: Այդ դեպքում գործողությունները շատ ավելի հեշտ ու ավելի ճիշտ կլինեն: Եվ իմ կարծիքով ընդդիմության համար էլ պիտի շատ ընդունելի և դրական լիներ, որ այսօր հստակեցվել են բոլոր դեպքերում իշխանական կոալիցիայի հարաբերությունները, որովհետև նրանք կոալիցիայում կատարել են ինչ-որ աշխատանք և շարունակում են, ուզում են շարունակել այդ աշխատանքը նաև հետագայում: Դա մեկ: Երկրորդը՝ այդ հուշագիրը ոչ մի իրավական ուժ չունի, ամեն րոպե նույն Գագիկ Ծառուկյանը, նույն ԲՀԿ կարող է վերցնել ու դուրս գալ, և կապել այն բանի հետ, թե ԲՀԿ կախման մեջ է ՀՀԿ-ից, չգիտեմ ինչ՝ այդ բաները հիմքեր չունեն: Երբ ուզենա, ԲՀԿ իր քաղաքականությունը կարող է փոխել, բայց ԲՀԿ միշտ նույն քաղաքականությունն է վարել՝ և՛ կոալիցիայի գործունեության ընթացքում, և՛ հիմա, և երբեք չի եղել որևէ պահ, ժամանակ, հարցազրույց մամուլում, որ նա ասի՝ գիտե՞ք ինչ կա, ես այսօր կոալիցիայում չեմ ուզում լինել, կամ Սերժ Սարգսյանի կամ ՀՀԿ-ի հետ կապված խնդիրներ կան: Կուսակցություններն ունեն տարբեր մոտեցումներ, այդ մոտեցումները հստակեցվում են, և շատ ավելի լավ, որ այսօրվա իրավիճակում ԲՀԿ-ը, ավելի խորը նայելով պրոցեսներին… Ասեմ ձեզ՝ իմ կարծիքով դա հասուն քաղաքականության արդյունք է, և՛ արտաքին մարտահրավերները, և՛ ներքին հստակեցվեցին…

Լ. Սարգսյան.-Ես ընդամենը երկու բառով ամփոփեմ մեր զրույցը. ինչ վերաբերում է ընդդիմությանը, ընդդիմության մոտ ոչ մի բան չի փոխվել, մեզ համար ի սկզբանե հստակ էր, որ ԲՀԿ իշխանամետ կուսակցություն է, կոալիցիայի անդամ է և, բանականաբար, ամեն ինչ պիտի անի՝ դիրքերը պահպանելու և հաջորդ ընտրություններում մեծամասնություն ապահովելու ԱԺ-ում: դա մեզ համար ի սկզբանե հստակ էր, բայց կա հասարակության մի հատված, որ Գագիկ Ծառուկյանի՝ վերջին շրջանի գործունեությունը և նրա լռությունը հայտարարությունների առումով… Չէր հայտարարել, բայց նաև չէր հայտարարել, որ սատարելու է Սերժ Սարգսյանին: Եթե իշխանությունն այդքան վստահ էր իր ապագայի հետ կապված, ապա այդ դեպքում ի՞նչ կարիք կար, երբ դեռ մեկ տարի պետք է գործեր կոալիցիոն իշխանությունը, վերահաստատելու և պարտադրելու, որ հայտարարեն, որ պիտի սատարեն Սերժ Սարգսյանին: Դրանով իսկ արդեն Գագիկ Ծառուկյանը զրկվում է և՛ նախագահի թեկնածությունն առաջադրելուց, և՛ ընդհանրապես ԱԺ-ում մեծամասնություն ունենալու հնարավորությունից: Ընդդիմության մասին ասեմ՝ ՀԱԿ-ն ինչ նպատակներ որ ի սկզբանե որդեգրել էր, դրանք սահմանադրական կարգի վերականգնումը Հայաստանում և արտահերթ ընտրություններն են, առ այսօր հավատարիմ է մնում այդ նպատակներին և հստակ գնում է այդ ճանապարհով: Այնպես որ՝ մեզ համար առանձնապես ոչինչ չի փոխվել, մենք ընդամենը արձանագրում ենք, որ Գագիկ Ծառուկյանին պարտադրվեց, որ նա հայտարարի Սերժ Սարգսյանին սատարելու մասին:

Լիանա Ներսիսյան, «Մարդիկ».-Տիկի՛ն Սարգսյան, Դուք ասացիք, որ այս ամենը տեսնում եք ոչ թե ՀՀԿ-ԲՀԿ, այլ Սարգսյան-Քոչարյան համատեքստում, ասացիք նաև, որ ենթադրում եք, որ որոշակի համաձայնություն ձեռք բերվեց, որ ԲՀԿ-ին պարտադրվեց ստորագրել կոալիցիոն համաձայնագիրը: Ամեն դեպքում Ձեր ասածից կարելի՞ է ենթադրել, որ Քոչարյան-Սարգսյան հակամարտության մեջ Սերժ Սարգսյանը հաղթանակած դուրս եկավ, իսկ եթե ոչ, համաձայնություն ասելով ի՞նչ նկատի ունեք:

Լ. Սարգսյան.-Ես չեմ կարծում, որ Սերժ Սարգսյանն այստեղ հաղթանակած դուրս եկավ, եթե Դուք ուշադիր հետևում էիք, շուրջ երեք տարի ռոբերտ Քոչարյանը ժամանակ առ ժամանակ քար էր նետում Սերժ Սարգսյանի բոստանը, այսպես ասած, և դա շատ տեսանելի էր, նա ամեն կերպ փորձում էր ընդգծել իր կարևորությունը, նա բազմիցս քննադատաբար է վերաբերվել Սերժ Սարգսյանի վարած արտաքին քաղաքականությանը, ներքին քաղաքականությանը և դրանով ցույց էր տալիս և՛ ՀՀԿ-ին, և՛ իշխող կոալիցիային, որ ինքը շատ ավելի ճիշտ քաղաքականություն է վարել, քան այսօր Սերժ Սարգսյանը: Եվ կարծում եմ, որ տրամադրված էր Սերծ Սարգսյանի դիրքերը թուլացնել, որպեսզի Սերժ Սարգսյանը դիմի նաև իր օժանդակությանը, դրանով նորից կարողանա վերադառնալ ակտիվ քաղաքական դաշտ: Չեմ բացառում, որ այդ մասով համաձայնության են եկել, ինչպես նաև ուզում եմ ընդգծել, որ միշտ էլ կարող են լինել հակասություններ, բայց միշտ կան շահեր, որ միավորում են իշխանություններին, տվյալ դեպքում շահերը միավորեցին իշխանություններին:

Սևակ Հակոբյան, «Երկիր մեդիա».-Տիկին Սարգսյան, Դուք ասացիք, որ ՀԱԿ-ը կայունության միակ երաշխավորն է: Հրանտ Բագրատյանի խոսքը՝ հեղափոխություն անելու մասին, կայունության երաշխի՞ք է:

Լ. Սարգսյան.-Երբ ասում ենք հեղափոխություն, խոսքն արյունոտ հեղափոխության մասին չէ, ժողովրդի ակտիվ ընդվզումը վերջիվերջո հասցնելու է նրան, որ իշխանությունները պարտադրված են լինելու հրաժարական տալ: Հեղափոխություն ասելով՝ միշտ չէ, որ պետք է հասկանալ, որ բռնի ուժով, արյունով, ինչ-որ հարձակումներով ժողովրդին տրամադրում ես, որ երկրում անկայունություն մտնի: Ես կարծում եմ, որ հեղափոխություն է նաև տեղի ունենում այն դեպքում, երբ դժգհ ժողովուրդը դուրս է գալիս փողոց, արտահայտում իր դժգոհությունը և իր ակտիվությամբ պարտադրում է նաև իշխանություններին հասկանալու, որ այլևս չունեն ժողովրդի վստահությունը, որը, ի դեպ, շուրջ տասը տարի է՝ չունեն: Եվ դրա միջոցով մենք գնալու ենք ժողովրդավարական իշխանափոխության: Հեղափոխություն բառը միշտ չէ, որ այդսպես է կիրառվում:

Հայկ Խալաթյան, «Новости-Армения».-Շարունակելով նախորդ հարցը՝ Լևոն Զուրաբյանը հանրահավաքի վերջու հայտարարեց՝ ժողովուրդ, գնացեք, զգուշացրեք նոր հանրահավաքի մասին, և ասաց, որ պատրաստվեն լուրջ զարգացումների:

Լ. Սարգսյան.-Շատ ավելի լուրջ զարգացումը շատ ավելի մեծ ընդվզումն է, ոչինչ չբացառենք, եթե առ այսօր մենք իրոք կարողանում էինք զսպել ժողովրդի դժգոհությունը և թույլ չտալ, որ այդ ամենը վերահսկողությունից դւորս գա, չեմ բացառում, որ մի օր կարող է այլևս վերահսկելի չլինել:

Սևակ Հակոբյան, «Երկիր մեդիա».-Լավ, ժողովուրդը դուրս եկավ ընդվզման, պահանջում ենք արտահերթ ընտրություններ, բայց Լևոն Զուրաբյանը միաժամանակ պահանջում է և՛ արտահերթ ընտրություններ, և ասում է՝ իշխանությանը տալիս ենք 2 ամիս ժամանակ, այս հարցերը լուծեք: Դա ի՞նչ է նշանակում:

Լ. Սարգսյան.-Ես չասացի, որ վաղն իշխանափոխություն ենք անելու, երկու ամիսն էլ ժամանակ է, որպեսզի իշխանությունները հասկանան, որ ժամանակն է, որ հեռանան:

Լ. Ալեքսանյան.-«Երկիր մեդիայի» մեր թղթակցի հարցը շատ հետաքրքիր էր, որովհետև ես էլ այդ հանրահավաքից ստացա տպավորություն՝ մեսիջ ժողովրդին, այսպես ասած, որ, գիտե՞ք ինչ, ժողովուրդը կարող է թեքվել և՛ դեպի ընդդիմությունը… Եթե քաղաքական ուժը գիտի, որ ժողովրդին ինքը հավաքում է, և ժողովուրդն իրեն չի ենթարկվելոի, ինքը չի կարող կոորդինացնել ժողովրդի գործողությունները, այդ քաղաքական ուժը չպետք է ժողովուրդ հավաքի, դա վտանգավոր է և՛ երկրի համար, և՛ հենց իրենց՝ ընդդիմության համար: Եվ եթե այսօր կոչ է արվում ժողովրդին հավաքվել ավելի մեծ գործողությունների, ու շեշտվում է նաև, որ այսօր երկրի վիճակը… Կա Ադրբեջան, կան հակասություններ, կան պատերազմի վտանգներ, մեսիջ է արվում ժողովրդին, որ մենք, հնարավոր է, չկարողանանք վերահսկել, այստեղ շատ վտանգավոր երևույթ եմ տեսնում:

Լ. Սարգսյան.-Վտանգավոր ու՞մ համար:

Լ. Ալեքսանյան.-Վտանգավոր մեր ժողովրդի համար:

Լ. Սարգսյան.-Ես կասեի՝ իշխանությունների:

Լ. Ալեքսանյան.-Չկա՛ այդպիսի բան, մի առիթ է եղել, ես ասել եմ, որ բացի մեր արցախյան պատերազմի հաղթանակից, բացի նրանից, որ մեր ժողովուրդը հերոսաբար կռվեց, դա նաև արդյունք էր այն բանի, որ Ադրբբեջանում կայուն վիճակ չէր, և, ի տարբերություն Ադրբեջանի, մեզ մոտ կայուն վիճակ էր: Այսօր շեշտել նաև այդ հանգամանքը… Լևոն Տեր-Պետրոսյանը շեշտում է… Ես հարգանքով եմ վերաբերվել հատկապես Լևոն Տեր-Պետրոսյանի արտաքին քաղաքականության մոտեցումներին՝ 90-ական թթ. սկսած, բայց արտաքինը կապել ներքինի հետ, հատկապես մեղադրել իշխանություններին, որ այսօր շահարկվում է Արցախն այն դեպքում, երբ Արցախը շահարկվում է հենց ընդդիմության կողմից, իշխանությունները երբեք չեն կարող շահարկել Արցախի խնդիրը, իշխանությունները կարող են ընդամենը զգուշացնել, ասել՝ խնդիր կա, և այն, որ կա խնդիր, չի չի ժխտում նաև ընդդիմությունը: Եվ այսօր ԲՀԿ և ՀՀԿ հստակեցումն էլ բխում էր նաև այդ իրավիճակից, որը նաև ՀՀԿ քաղաքականությունն է, որ ինչքան հնարավոր է՝ ժողովրդին հավաքել, որ ավելի միասնական լինեն, որովհետև 51, 50-ից ավել ձայներ ունեցող և ակնկալող կուսակցությունը, հնարավոր է, նաև նորմալ պայմաններում չուզենա միասնության, դաշինքի մեջ մտենլ, որովհետև հուշագիրը սահմանափակում է նաև իր իրավունքները: Այստեղ ես ուիզում եմ շարունակել, որովհետև գիտեմ՝ այդ հարցը լինելու է. այս հանրահավաքի ելույթում ես տեսա հակասական բաներ…

Լ. Սարգսյան.-Որոնք Ձեզ դուր չեկան:

Լ. Ալեքսանյան.-Ոչ միայն ինձ դուր չեկան, այլև շատ վտանգավոր էին մեր ժողովրդի համար, ես կարծում եմ, որ ժողովուրդն այդքանը գիտակցում է:

Լ. Սարգսյան.-Ուզում եմ ասել, որ այն մեսիջները, որոնց մասին Դուք ասում եք, ավելի շատ վտանգավոր են իշխանության համար, քան երկրի, և երկրորդը՝ երբ խոսում էիք արցախյան պատերազմում մեր գրանցած հաղթանակների մասին, Դուք մոռացաք նշել, որ այդ հաղթանակներով մեր ժողովուրդը պարտական է առաջին հիմնադիր նախագահ Լևն Տեր-Պետրոսյանի վարած քաղաքականությանը, զուսպ արտաքին հարաբերություններին, որ վարում էր նա, և կշռադատված քայլերին: Ինչ վերաբերում է այն բանին, որ ընդդիմությունը շահարկում է Արցախի հարցը, ի սկզբանե ուզում եմ դա բացառել, որովհետև շուրջ երեք տարի ոչ միայն մենք շահարկում էինք այդ հարցը, այև նույնիսկ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը հուշումներ էր անում, թե ինչպես պետք է անել, որպեսզի կարողանանք այդ խնդիրը դրական լուծել Արցախի համար, բայց իրականում այդպես տեղի չունեցավ: Ինչ վերաբերում է մեսիջներին, որ Դուք վտանգավոր եք համարում, Լևոն Տեր-Պետրոսյանը հարթակից հնչեցրել է այն, ինչ մենք տեսնում ենք ժողովրդի տրամադրությունների մեջ, և դուք պիտի շնորհակալ լինեք, եթե մենք առ այսօր կարողացել ենք այդ դժգոհությունները որոշ չափով զսպել, և մենք էլ ամենազոր չենք, նախ պիտի ասեմ, որ երկրում կայունության երաշխավորը պիտի իրականում իշխանությունը լինի, բայց ավելի շատ ժողովրդի հետ աշխատանք է տարվում մեր կողմից, մենք ենք կարողանում նրան վերահսկելի դարձնել, քան իրականում իշխանությունները: Եվ ես կարծում եմ, որ ժողովրդի կամքը սուրբ է, եթե չեն ուզում ապրել այս իշխանությունների օրոք, ուրեմն՝ իշխանությունն էլ այդ փաստը պիտի ընդունեի և այնքան արժանապատիվ գտնվի, որ հրաժարական տա և դաշտը զիջի այնմարդկանց, այն քաղաքական ուժերին, որոնց շատ ավելի է վստահում ժողովուրդը:

Լ. Ալեքսանյան.-Ես հիմա էլ եմ ասում, որ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի արտաքին քաղաքականությունն 90-ականներին նպաստեց արցախյան շարժման առանցքի շուրջ հավաքվել, միասնական լինել, և այդ քաղաքական իրավիճակը նաև նպաստեց պատերազմի հաղթանակին, բայց դա չի նշանակում, որ այսօր, երբ արդեն հաղթանակը կա, և երբ արդեն այդ նույն քաղաքական ուժն իշխանության մեջ չէ, որ պիտի շահարկել շաշահարկել այդ նույն խնդիրը…

Լ. Սարգսյան.-Ես կրկնում եմ՝ մենք չենք շահարկում:

Լ. Ալեքսանյան.-Ես վերջացնեմ իմ միտքը. նաև հնչեց հայ-թուրքական հարաբերությունների մասին, դրանք բոլորը կապված են իրար հետ:

Լ. Սարգսյան.-Դրանք մեկ խաղի էլեմենտներ են:

Լ. Ալեքսանյան.-Ես, հասկանալով այդ քաղաքական տեխնոլոգիաները, նաև դժգոհ մասսաների հետ կապված… Իհարկե, ժողովրդի կամքը սուրբ է, բայց հավաքված մարդիկ դեռևս ժողովրդի մի մասնիկն են ընդամենը:

Լ. Սարգսյան.-Իսկ եթե 50 տոկոսը լինի ժողովրդի, դա ձեզ բավարարու՞մ է, որ հրաժարական տաք:

Լ. Ալեքսանյան.-50 տոկոսը…

Լ. Սարգսյան.-Դե, այդքան էլ դուք եք:

Լ. Ալեքսանյան.-Մի միտք ասեմ՝ երբ այդ նույն ժողովուրդը հավաքվում է մեկ ուրիշ քաղաքական ուժի, մեկ ուրիշ քաղաքական գործչի՝ դա լինի Տիգրան Կարապետյանը…

Լ. Սարգսյան.-Խնդրում եմ, չհամեմատեք:

Լ. Ալեքսանյան.-Ես համեմատություններ չեմ անում, բայց նույն ՀԱԿ-ը դժգոհում է նաև նրանցից, այսինքն՝ դժգոհում է…

Վարող.-Համենայն դեպս՝ միակ հեռուստաընկերությունն էր, որ ձեր գործունեությունը լուսաբանում էր:

Լ. Սարգսյան.-Կարող են չլուսաբանել…

Լ. Ալեքսանյան.-Համենայն դեպս՝ համարել, որ ժողովրդի դժգոհ մասսայի միակ պաշտպանը ՀԱԿ-ն է, դա համարում եմ ոչ ճիշտ, մի ուժը չէ, որ պիտի ժողովրդի անունից խոսի:

Լ. Սարգսյան.-Ես Ձեզ փոխադարձ հարց եմ ուզում ուղղել՝ Դուք խոսում եք, որ Լևոն տեր-Պետրոսյանը շատ լավ արտաքին քաղաքականություն էր վարում, հիմա ես Ձեզ հարցնում եմ… Արտաքինի մասին չեմ ուզում խոսել, որովհետև ես համարում եմ, որ արտաքին հարաբերություններում մենք լրիվ պարտություններ ենք արձանագրում…

Լ. Ալեքսանյան.-Ես այդ կարծիքին չեմ:

Լ. Սարգսյան.-Այդ դեպքում Սերժ Սարգսյանը ներքին հարցերում ինչքա՞ն է հաջողել և ինչքա՞ն է կարողացել գոհացնել այն ժողովրդին, որին այսօր ինքը ղեկավարում է:

Լ. Ալեքսանյան.-Քանի որ ասուլիսն արդեն վերջանում է, ասեմ, որ ես այսօրվա սոցիալ-տնտեսական… Ես անցած անգամ էլ մի առիթով ասացի, որ սոցիալ-տնտեսական հարաբերությունների հիմնական բացասական երևույթը ես համարում եմ բևեռացումը:

Լ. Սարգսյան.-Ճիշտ եք համարում:

Լ. Ալեքսանյան.-Ես անձամբ այս առիթով ասել եմ, որ բևեռացումը, կոռուպցիան, մոնոպոլիան գալիս են… Մտածված, թե չմտածված, ճիշտ, թե սխալ՝ սա գալիս է 90-ականներից ազատական… Ազատական գաղափարախոսությունը շատ լավ գաղափարախոսություն է, բոլորս ընդունում ենք, բայց եթե դա չի արվում փուլ առ փուլ, եթե չի արվում մտածված…

 

Լ. Սարգսյան.-Լավ, մենք դրա մասին առանձին կխոսենք:

Ընդդիմությունն իր օգտին կօգտագործի իշխանական թևի խմորումները

ՍԴՀԿ ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանը մեզ հետ զրույցում նկատեց, որ համաձայն չէ, թե քաղաքական օրակարգում հետաքրքրությունը ՀՀԿ-ն ու ԲՀԿ-ն են, պարզապես այստեղ դիրքորոշման և հստակեցման խնդիր կա։

«Ինչ վերաբերում է ՀԱԿ-ին, նա հստակեցման խնդիր չունի, նրա դիրքերը շատ հստակ են, իսկ շարքերը շատ կուռ են և միասնական։ Ինչը չէի ասի, թե կա իշխանական հատվածում։

Այնտեղ խմորումները այնքան արագ են զարգանում, և կիսելու այնքան շատ բան կա, որ, բնականաբար, ԲՀԿ-ՀՀԿ հակամարտությունը հետաքրքիր է։ Պատկերացրեք, եթե ընդդիմության ներսում մի փոքր լարվածություն լիներ, ինչքան կշատանար հետաքրքրությունը։

Բայց քանի որ մեզանում ամեն ինչ կայուն է, ուշադրությունը հասարակությունը կենտրոնացրել է այդ հատվածի վրա։ Իսկ որ այդ հակամարտությունները զարգանում են՝ միանշանակ է, և դա խորացնելու է առկա ճաքերը։

Իսկ ընդդիմության առաջնային խնդիրը ոչ լեգիտիմ իշխանություններից ազատվելն է, և մենք հետևողական գնում ենք դեպի այդ նպատակը և, բնականաբար, պետք է օգտագործենք նաև իշխանության ներքին հակասությունները»,- արձագանքեց Լյուդմիլա Սարգսյանը։

Գագիկ Ծառուկյանը դիմադրում է, բայց երկար չի տևի դա

ՍԴՀԿ ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանը անդրադառնալով ԲՀԿ համագումարին` նշեց, որ անորոշությունը, որը կա այսօր ստեղծված կոալիցիայում, երբ Սերժ Սարգսյանը փորձում է ամեն գնով կոալիցիոն գործընկերների երդման և սատարելու հավաստագիր ստանալ, դեռ շարունակվելու է։
Նա նկատեց, որ ՕԵԿ-ի դեպքը շատ բնական է, որովհետև այդ կուսակցությունը իրենից այսօր որևիցե լուրջ բան չի ներկայացնում և միայն Սերժ Սարգսյանի թևի տակ կարող է գոյատևել։ Առավել ևս, եթե հաշվի առնենք այն վարկանիշը, որ նա ձեռք բերեց 2008թ.-ի ընտրություններից հետո` խաբելով ամբողջ հայ հասարակությանը, ինչի արդյունքում չի կարող ակնկալել հասարակության ձայները։ Ստեղծված իրավիճակում պետք է մտներ Սերժ Սարգսյանի թևի տակ և պահպաներ իր գոյությունը` օգտվելով իշխանական «բարիքներից»։
«Իսկ ինչ վերաբերում է ԲՀԿ-ին` բնականաբար ԲՀԿ-ն թե՛ ֆինանսական ռեսուրսներ, թե՛ կադրային ռեսուրսներ` քանակային իմաստով, իհարկե, այսօր ունի։ Չմոռանանք, որ ունի նաև որոշակի ուժերի աջակցություն։ Չբացառենք նաև Ռոբերտ Քոչարյանի աջակցությունը, որը այդ կուսակցության կնքահայրն է։ Ներկա դրությամբ Գագիկ Ծառուկյանը շատ լուրջ այլընտրանքի առաջ է կանգնած, եթե առայսօր չի հայտարարել, թե 2013թ.-ին ինչ կոնտեքստով է մասնակցելու ընտրություններին։ Նա դեռ փորձելու է դիմադրել, բայց շատ լավ հասկանում է, որ երկար դիմադրելու պարագայում կարող է շատ մեծ ֆինանսական տույժերի ենթարկվել։ Ում համար ակնհայտ չէ, որ նրա բիզնեսի զարգացումը ու ծավալումը օրենքի դաշտում չի տեղի ունենում։ Եվ շատ հարկերից ազատ լինելով` նա կարողացել է հազարապատկել իր ունեցվածքը, որում կա նաև Սերժ Սարգսյանի մասնակցությունը։ Չնայած շատ վաղ է դեռ ինչ-որ կարծիք հայտնելը, բայց նա այսօր դեռ դիմադրում է , որպեսզի կարողանա իր ինքնուրույնությունը պահպանել, վարկանիշը պահպանել։ Եթե հայտարարեր, որ պաշտպանելու է Սերժ Սարգսյանի թեկնածությունը, նա ընդամենը պետք է կցորդ դառնար «Հանրապետական» կուսակցությանը` ինչպես ՕԵԿ-ը և բավարարվեր այն տոկոսով, ինչ որ նրան կտրամադրեր Սերժ Սարգսյանը։ Հետևաբար նա կփորձի դիմադրել, բայց չեմ կարծում, որ կկարողանա երկար դիմադրել»,-պարզաբանեց Լյուդմիլա Սարգսյանը։

http://www.1in.am/arm/armenia_politics_9651.html

Սթափվե՛ք. շուտով գարուն է...

Սոցիալ Դեմոկրատ Հնչակյան Կուսակցության կենտրոնական վարչությունը հանդես է եկել հայտարարությամբ.
«Հայրենակիցներ, Ս.Սարգսյանի իշխանության տարիներին տնտեսությունը աննախադեպ անկում ապրեց: Այսօր հողի աշխատավորին պետությունը հանձնել է բախտի քմահաճույքին: Բանկերը, գյուղացու համար հիմնականում անհասու են, եթե նույնիսկ վարկ ստացողներ են լինում, ապա բարձր տոկոսադրույքների պատճառով եւ այն մարելու համար, գյուղացին ստիպված է լինում հողը վաճառքի հանել: Հողային օրենսգրքում, վերջին փոփոխության արդյունքում (այժմ գյուղատնտեսական նշանակության վարելահողի սեփականատեր կարող է լինել ոչ միայն տվյալ համայնքի անդամը, այլ նաև դրսից եկածը) մոտ 80 000 հեկտար պահուստային ֆոնդը, նախատեսված նորաստեղծ ընտանիքների համար, գրեթե ամբողջությամբ վաճառվեց օլիգարխներին եւ քաղաքից եկած չինովնիկներին: Պետական պատկան մարմինները այսպիսով գյուղացուն պարտադրում են կաշառքի միջոցով օրենքով չնախատեսված հողակտորների վրա տան շինարարություն իրականացնել: Իշխանությունները,իրենց հանցավոր նպատակն իրականացնելու համար փոխեցին Հողային օրենսգիրը, որպեսզի գյուղերի զարգացման համար նախատեսնված պահուստային հողերի սեփականատեր դառնան: Արդեն իսկ կատարված փաստ է,որ գյուղերի զարգացման, ծավալման համար այլեւս հողեր չեն մնացել:
Անօրինականություններն ու կաշառակերությունը, թանկ վառելիքը, գյուղատնտեսական տեխնիկայի, սերմնացուների եւ որակյալ թունաքիմիկատների բացակայությունը անհնար են դարձնում հողի մշակումը: Օլիգարխների կողմից վերահսկվող շուկաներում, վերավաճառողները ուղղակի թալանում են գյուղացուն: Նպատակային անկատար, հանցավոր օրենսդրությունը, միջոցների բացակայությունը, բերում են նրան, որ գյուղացին վաճառելով իր հողը հերթական օլիգարխին լքում է հայրենիքը:
Այս է պատճառներից մեկը, որ Գելափի ինստիտուտի տվյալներով վերջին երեք տարում Հայաստանը լքել է մոտ 120 000 մարդ: Իրականում այս թիվը շատ ավելի բարձր է:
Իշխանությունների կողմից վարվող հանցավոր ներքին ( արտաքինի մասին խոսելը անիմաստ է եւ ոչ պատվաբեր) քաղաքականության արդյունքում Հայաստանի հարյուրավոր գյուղեր,այդ թվում սահմանամերձ, քայքայվել են, կամ գտնվում են դրա եզրին:
Պարոնայք ոչ լիգիտիմ իշխանավորներ, սթափվեք, շուտով գարուն է, դեմքով անհապաղ շրջվեք դեպի հողի աշխատավորը և նրա հոգսերը, խնդիրը համազգային է և սպառնում է վերածվել գյուղացիական համընդհանուր անհնազանդության: Հույսներդ չդնեք մայրաքաղաք մուտք գործող ճանապարհների փակման վրա:
ԳՅՈՒՂԸ, որ կանգնի` գերան կկոտրի»:

Քաղցկեղի նման մխրճվել են մեր հայրենիքի մարմնի մեջ

«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է ազգային անվտանգության նախկին փոխնախարար, ՀԱԿ անդամ Գուրգեն Եղիազարյանը

- Պարոն Եղիազարյան, վերջերս «Եվրասիա» համագործակցության հիմնադրամի Հետազոտական ռեսուրսների կովկասյան կենտրոնի անցկացրած հետազոտության արդյունքներով Հայաստանում հանրային ինստիտուտներից ամենամեծ վստահությունը վայելում է բանակը (առավելագույն 5 հնարավորից միջինում 4.3 միավոր): Ըստ Ձեզ` որքանո՞վ են արժանահավատ այդ տվյալները:

- Բնական եմ համարում, որ բանակը ամենամեծ վստահությունն է վայելում մեր հասարակության շրջանում: Դա կապ ունի մեր աշխարհագրության հետ: Մեր հարևանները ստիպում են, որ մենք մեր անվտանգության գլխավոր երաշխավոր համարենք բանակը և մեր հույսը կապենք բանակի հետ: Սրանից զատ, կարծում եմ, բանակին վստահության մեծ քվե են տալիս, քանի որ ժամանակին նա հաղթել է բոլոր ռեսուրսներով իրեն մի քանի անգամ գերազանցող ադրբեջանական բանակին: Երրորդ պայմանն այն է, որ հայ օջախներում արու զավակը դիտվում է որպես այդ ընտանիքի հենասյուն: Ինչ վերաբերում է բանակում տեղի ունեցող արատավոր երևույթներին, դրանց հիմնական մեղավորը հրամկազմն է, որի ապաշնորհ աշխատանքի հետևանքով լինում են սպանություններ, ինքնասպանություններ: Եվ ցավոք սրտի, գնալով այդ դեպքերը ավելի հաճախակի են դառնում:

- Բանակի օրվա առթիվ սովորաբար դրվատանքի խոսքեր են հնչում, որ մեր բանակն ամենամարտունակն է տարածաշրջանում, որ մենք կարող ենք միշտ հաղթել հակառակորդին: Սակայն բանակում կատարված վերջին սպանությունները ցույց տվեցին, թե որքան խոցելի է այն դարձել նույն բարձրագույն սպայակազմի մեղքով: Նույնիսկ ԵԽ մարդու իրավունքների գլխավոր հանձնակատար Թոմաս Համարբերգը իր խոր մտահոգությունն արտահայտեց բանակում մարդու իրավունքների ոտնահարումների մասին:

- Այո՛, մենք պետք է ձերբազատվենք այդ երևույթներից և նախևառաջ ձերբազատվենք այն բոլոր գեներալներից և գնդապետներից, որոնք, իրենց հիմնական գործը թողած, զբաղված են երկրորդական-երրորդական գործերով: Նրանք զբաղվում են բիզնեսով, գործում են արտոնյալ դաշտում, ներքաշվում տարբեր «ռազբորկաների» և հանցագործությունների մեջ: Իսկ երբ հրամկազմը ներքաշվում է «ռազբորկաների» մեջ, շարքայինի համար ծանրոցը դառնում է տուլիկ:

- Սակայն իշխանությունը ներկայացնող փորձագետներն ու քաղաքական գործիչները պնդում են, որ բիզնեսմեններ կան ոչ միայն բանակում, այլև` խորհրդարանում, և որ բանակի արատավոր երևույթները բացառություն չեն, դրանք հանդիպում են մեր կյանքի մյուս ոլորտներում ևս:

- Իսկ ո՞վ է նրանց ձեռքը բռնել, որպեսզի չպայքարեն այդ երևույթների դեմ: Եթե ուզում են նրանցից ձերբազատվել, թող պայքարեն և ձերբազատվեն: Օրինակ, մեր կարկառուն ԱԺ պատգամավորներից մեկն ունի դեղատների ցանց: Անունը չեմ նշում, որովհետև համոզված եմ, որ նրա դեղատների ցանցը ձևակերպված կլինի հորաքրոջ աղջկա կամ կնոջ մորաքրոջ անունով: Եվ հայտնի է, որ այդ ստորը զբաղված է ժամկետանց դեղերի վաճառքով և շահույթ ստանալով: Եվ այդ տեսակին օգտագործում են տարբեր հանձնաժողովներում: Ու նրանք ոչ միայն բանակում, այլև` ամենուր քաղցկեղի նման մխրճվել են մեր հայրենիքի մարմնի մեջ:

- Չմոռանանք, որ նույն իշխանությունը մարտի 1-ին բանակը հանեց ժողովրդի դեմ:

- Այո՛, նրանք մեր որդիներին հանեցին իրենց ծնողների դեմ: Ես հիշում եմ, որ գեներալ Դուդաևին հարցրել են, թե ինչ կլինի, եթե չեչենը դուրս գա չեչենի դեմ: Դուդաևն ասել է` այն չեչենը, որը կրակ կբացի չեչենի վրա, նրա գնդակը կպտտվի, կպտտվի և կգա կմխրճվի նրա ճակատի մեջ: Հնարավոր չէ, որ հայի ձեռքով արձակված գնդակը չպտտվի և չվերադառնա իրեն: Դա մի օր լինելու է: Ես կարծում եմ, որ այսօր բանակը պետք է լուրջ տեղ տա քարոզչությանը, պատանիներին դաստիարակի իրական հերոսների կերպարներով:

- Հայաստանն ունի՞ այսօր բավարար ռեսուրսներ, որպեսզի հիմնի պրոֆեսիոնալ բանակ:

- Պրոֆեսիոնալ բանակին ես կողմ եմ երկու ձեռքով: Ճակատային գծում և սահմանում պետք է կանգնեն մասնագետները: Բայց այսօր մենք այդ շռայլությունը մեզ թույլ տալ չենք կարող: Ինչո՞ւ: Շատ պարզ պատճառով: Այսօր թալանվում է իմ հայրենիքի բյուջեն: Եթե մեր բյուջեն չթալանվի, մենք կարող ենք պահել մասնագետների մի կուռ բանակ, որը կհսկի մեր սահմանը: Եթե բյուջեն չթալանվի, մենք կարող ենք այդ գումարը հատկացնել և պահել մեր բանակի երեսուն տոկոսը:

- Շատ է խոսվում բանակի նկատմամբ քաղաքացիական վերահսկողություն իրականացնելու անհրաժեշտության մասին, բազմաթիվ իրավապաշտպան կազմակերպություններ են գործում, որոնք, թվում է, պետք է առաջինն ահազանգեն բանակում տեղի ունեցող արատավոր երևույթների մասին: Սակայն մեր հասարակության մեջ կան տաբուներ: Նույնիսկ զինծառայությունն ավարտելուց հետո զորակոչիկները խուսափում են խոսել իրենց նկատմամբ հրամկազմի ցուցաբերած նվաստացուցիչ վերաբերմունքի, խոշտանգումների մասին:

- Քաղաքացիական վերահսկողության մասին կարելի է խոսել միայն քաղաքացիական հասարակության առկայությամբ: Իսկ բանանային երկրում, կլանային համակարգում, ավազակապետության պայմաններում քաղաքացիական լիարժեք վերահսկողություն չի կարող լինել: Իսկ զորակոչիկներն ինչո՞ւ չեն խոսում իրենց նկատմամբ անմարդկային վերաբերմունքի մասին: Նրանք վախենում են վրեժխնդրությունից: Իշխանության մեջ կան պարապ-սարապներ, որոնք նայում են, թե որ երկրում ինչ խնդիրներ կամ խոցելի երևույթներ կան և ցույց են տալիս այդ թույլ տեղը: Հաճախ Հայաստանը համեմատում են Վրաստանի հետ: Ասեմ, որ Վրաստանի նախագահ Մ.Սաակաշվիլին ստեղծել է մի համակարգ, որ բնակչության 98 տոկոսը հավատում է ոստիկանությանը: Իսկ մեր երկրում ճիշտ հակառակն է. 2 տոկոսն էլ երևի չի հավատում:

http://www.1in.am/arm/armenia_interview_8153.html